Mapa Huta Turobińska

23-465 Huta Turobińska

Huta Turobińska w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Roztoczański Obszar Chronionego Krajobrazu II

    [~ 10.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Roztoczański Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje obszar o dużej różnorodności typów ekosystemów charakterystycznych dla pasm Roztocza. Bezpośrednio sąsiadyje z Kraśnickim OChK oraz z Parkirm Krajobrazowym Lasy Janowskie

  • Szczebrzeszyński Park Krajobrazowy

    [~ 17.9 km] Parki krajobrazowe

    Obszar Parku prawie w całości leży we wschodniej części Roztocza Zachodniego, między dolinami rzek Wieprza, Gorajca i Poru. Krajobraz parku posiada typowe dla rzeźby lessowej elementy tzn. wąwozy tworzące silnie rozczłonowaną sieć, której gęstość waha się od 3 do 9 km wąwozów na km2. Deniwelacje terenu są dość znaczne i dochodzą do 100m. a najwyżej położone obszary wierzchowinowe mają wysokość 340 m n.p.m.Roślinność Parku należy do krainy geobotanicznej krainy. Najcenniejszymi zbiorowiskami leśnymi są buczyna karpacka, porastająca zbocza wzniesień i głębokich jarów oraz bór jodłowy występujący w dolnych partiach zboczy i obniżeniach pomiędzy wzniesieniami. W bogatym runie lasów spotyka się wiele ciekawych gatunków roślin, m.in. konwalijkę dwulistną, szczawika zajęczego, wrzosy, kosmatkę owłosioną, widłaka spłaszczonego. Interesujące są także torfowiska wysokie położone w południowo-zachodniej części parku, gdzie wśród karłowatych sosen i brzóz omszonych występują takie gatunki cennych roślin, jak: modrzewica zwyczajna, przygiełka biała i brunatna, rosiczka okrągłolistna, wełnianka pochwowata, żurawina błotna i in. Na stokach niezalesionych wąwozów występują zbiorowiska kserotermiczne. Fauna Parku jest słabo zbadana. Wśród kręgowców stwierdzono 80 gatunków ptaków, z których 85% stanowią gatunki lęgowe. Do najcenniejszych gatunków należą: brodziec krwawodzioby, dzięcioł czarny, jastrząb, krogulec, kruk, kszyk, muchołówka żałobna, płomykówka, puszczyk, rycyk, gołąb siniak, kląskawka, gil i zniczek.

  • Wierzchowiska

    [~ 18 km] Stanowiska dokumentacyjne

    Teren niszy źródliskowej.

  • Skierbieszowski Park Krajobrazowy

    [~ 21.5 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w obrębie Działów Grabowieckich - jednego z najciekawszych regionów Wyżyny Lubelskiej. Cechą charakterystyczną krajobrazu parku i jednocześnie jego wielkim walorem jest obecność dużej ilości malowniczych wąwozów lessowych i jarów, których powstanie związane jest z działalnością wód na grubą warstwę podłoża lessowego. Teren jest silnie pofałdowany, najwyższe wzniesienia osiągają wysokość do 313 m n.p.m., a deniwelacje dochodzą do 100m. Ze zboczy wzniesień i wąwozów wypływają liczne źródła.Szata roślinna tego obszaru jest bardzo bogata. W parku występują cenne lasy bukowe przy północno-wschodniej granicy zasięgu buka. Na wilgotnych siedliskach w buczynach obserwuje się duży udział takich gatunków jak: klon zwyczajny, klon jawor, wiąz górski i lipa szerokolistna. Najciekawsze zbiorowiska leśne zostały objęte ochroną w rezerwacie Głęboka Dolina, planowane jest utworzenie dalszych. Buk, który jest głównym gatunkiem lasotwórczym, charakteryzuje się dużą ekspansywnością i dorodnością. Jego udział w drzewostanie i podszycie sięga ok. 25% wszystkich gatunków i jest większy niż na Roztoczu. Flora parku jest różnorodna, ogółem zinwentaryzowano 1130 gatunków roślin naczyniowych, z których 29 objętych jest ochroną gatunkową lub znajduje się na liście roślin zagrożonych m. in. wiśnia karłowata, miłek wiosenny, zawilec wielkokwiatowy, żmijowiec czerwony, kosaciec bezlistny, ostrożeń pannoński, powojnik prosty, wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów, oman wąskolistny. W granicach rezerwatu Broczówka, chronione są fragmenty grądu, dąbrowa świetlista porastająca erozyjne zbocza oraz naturalne stanowiska roślinności kserotermicznej.Fauna Parku jest różnorodna. Oprócz dużych ssaków leśnych, jak jelenie, sarny, dziki, na szczególną uwagę zasługują bóbr europujski i suseł perełkowany oraz ptaki z takimi gatunkami jak bąk, błotniak stawowy, rybitwa czarna, brzęczka.

  • Kacze Błota

    [~ 23.5 km] Rezerwaty przyrody

    charakterystyczny fragment dawnej Puszczy Solskiej, bagnami, zarastającymi zbiornikami wodnymi

  • Szklarnia

    [~ 23.6 km] Rezerwaty przyrody

    fragment Puszczy Solskiej - drzewostany pochodzenia naturalnego ze znacznym udziałem jodły pospolitej (Abies alba)

  • Las Królewski

    [~ 24.3 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska rzadkich roślin kserotermicznych oraz wielogatunkowych drzewostanów o charakterze naturalnym

  • Lasy Janowskie

    [~ 24.6 km] Rezerwaty przyrody

    kompleks lasów mieszanych; miejsce upamiętnione największą na ziemiach polskich bitwą partyzantów polskich i radzieckich z najeźdźcą hitlerowskim

  • Wodny Dół

    [~ 26.7 km] Rezerwaty przyrody

    krajobraz Wysoczyzny Giełczewskiej z rozcięciami erozyjnymi, porośnietymi lasem z rzadkimi i chronionymi roślinami

  • Podzamcze

    [~ 27.3 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowisko roślinności kserotermicznej (murawa kserotermiczna) z rzadkimi gatunkami roślin.

  • Obary

    [~ 28.5 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe i wysokie z gatunkami północnymi i atlantyckimi

  • Park Krajobrazowy Lasy Janowskie

    [~ 29 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Niziny Sandomierskiej, w środkowej części piaszczystej Równiny Biłgorajskiej (woj podkarpackie 1094 ha, woj lubelskie 38056 ha). Lasy Janowskie są jednym z większych zwartych kompleksów leśnych w Polsce i stanowią część Puszczy Solskiej. Jest to teren płaski, urozmaicony wzniesieniami wydmowymi, lekko nachylony w kierunku południowo-zachodnim. Zachował się tu na znacznych powierzchniach unikatowy w skali Europy krajobraz leśny z bogatymi ekosystemami leśnymi, wodnymi i bagiennymi o dużym stopniu naturalności i bogactwie gatunkowym. Swoim zasięgiem park obejmuje teren dawnego Parku Krajobrazowego Nad Branwią .Lasy są głównym walorem i bogactwem parku, tak ze względu na ich wielkość jak i na różnorodność siedlisk - stwierdzono występowanie 202 zespołów roślinnych, w tym 33 leśnych. W drzewostanach dominują zbiorowiska borowe - bór świeży, bór wilgotny i bór bagienny. Udział sosny w drzewostanach wynosi około 90%. Lasy charakteryzuje dobry stan zdrowotny. Najbardziej zróżnicowane sa zbiorowiska roślinności torfowiskowej i wodnej, związane z bagnami i stawami. Na terenie Parku rośnie ponad 130 gatunków roślin rzadkich w Polsce, w tym ok. 50 gatunków chronionych., m.in. pióropusznik strusi, bagnica torfowa, storczyk plamisty, rosiczka okrągłolistna, lilia złotogłów, grzybienie białe.Rozległe obszary leśne sprzyjają bogactwu fauny. Występują tu m.in. łoś, jeleń, dzik, wilk, gronostaj, a spośród ptaków swoje miejsca lęgowe mają: bielik, orlik grubodzioby i krzykliwy, cietrzew, kraska, zimorodek oraz liczne gatunki ptaków wodno- błotnych jak: rybołów, bocian czarny, żuraw, łabądź niemy. Żyją tu również liczne płazy i gady (żmija zygzakowata) oraz wiele ciekawych gatunków owadów. Park ma duże znaczenie historyczne jako miejsce walk o niepodległść. Obecnie na terenie Lasów Janowskich znajduje się wiele miejsc pamieci narodowej z czasów powstań: listopadowego, styczniowego oraz z okresu II wojny światowej.

  • Olszanka

    [~ 29.3 km] Rezerwaty przyrody

    starodrzew dębowy z domieszką grabu zwyczajnego (Carpinus betulus) i sosny (Pinus sp.)

  • Krzczonowski Park Krajobrazowy

    [~ 29.6 km] Parki krajobrazowe

    Park zajmuje centralną część Wyniosłości Giełczewskiej, stanowiącej subregion Wyżyny Lubelskiej. Występują tu typowe dla tego regionu krajobrazy: wzniesienia o znacznych wysokościach względnych (deniwelacje sięgają tu 100 m), rozległe obszary pokryte lessem pocięte licznymi wąwozami, głęboko wcięte doliny, liczne źródła. Charakterystycznym rysem rzeźby terenu są ostańce denudacyjne zbudowane z piaskowców krzemionkowych, wznoszące się ponad poziom zrównania w formie wzgórz sięgających 300 m n.p.m. Występują one w zachodniej i północnej części parku.Teren Parku rozcinają doliny dwu rzek: Giełczwi i Radomirki. Jest to również jeden z najważniejszych obszarów źródliskowych tego regionu. Zinwentaryzowano tu 45 źródeł z których 4 uznano za pomniki przyrody. Lasy zajmują około 25% powierzchni. W związku z dużą mozaikowatością gleb, w lasach występuje duże zróżnicowanie zespołów roślinnych. Spotyka się tu olsy, łęgi, lasy dębowo- grabowe z domieszką buka, świetliste dąbrowy, bory mieszane. Na terenie parku spotyka się ponad 75% gatunków roślin rzadkich występujących na Lubelszczyźnie. Większość z nich to rośliny leśne. Utworzono trzy rezerwaty przyrody: Olszanka, Chmiel i Las Królewski. W rezerwacie Las Królewski występuje stanowisko niezwykle rzadkiej rośliny - cieszynianki wiosennej, ponadto rosną tu storczyki: podkolan biały i gnieźnik leśny. Na śródleśnych polanach występują rośliny stepowe jak oman wąskolistny, ostrożeń panoński, pajęcznica gałęziasta i inne. Na zboczach doliny Radomirki oraz na stokach wzgórz rosną murawy i zarośla kserotermiczne. Obszar Parku jest dość intensywnie użytkowany rolniczoNajbardziej poznanym elementem fauny jest ornitofauna. Występują tu liczne gatunki ptaków leśnych, m.in.: grubodziób, dzięcioł czarny, wilga, pełzacz leśny, kruk, myszołów. W dolinach rzek i stawach występują ptaki wodne, m.in.: perkozek, perkoz rdzawoszyi, głowienka, czernica, sieweczka rzeczna, a także chronione płazy: kumak nizinny, ropucha szara i rzekotka drzewna

  • Kamienny Wąwóz

    [~ 30.5 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Fragment południowego zboczagłęboko wciętej dolinydenudacyjno-erozyjnej, porośniętej murawami kserotermicznymi, z wieloma rzadkimi gatunkami roślin - m.in. stanowisko dziewięćsiłu bezłodygowego.