Mapa Rakówka

23-411 Rakówka

Rakówka w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Brzyska Wola

    [~ 13.9 km] Rezerwaty przyrody

    fragment lasu o charakterze dawnej Puszczy Sandomierskiej

  • Szum

    [~ 16.1 km] Rezerwaty przyrody

    Przełomowy odcinek potoku Szum; dno doliny porasta ols i łęg olszowy - bór jodłowy z górskimi roślinami w runie

  • Obary

    [~ 19.1 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe i wysokie z gatunkami północnymi i atlantyckimi

  • Kuryłowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 19.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Kuryłowski Obszar Chronionego Krajobrazu leży na północno-wschodniej części województwa podkarpackiego i łączy się z Sieniawskim Obszarem Chronionego Krajobrazu. Obejmuje fragment Płaskowyżu Tarnogrodzkiego o krajobrazie rolniczym. W lasach wystepują bory mieszane świeże i suche, fragmenty borów mieszanych, zubożałych grądów i łęgi. Nielicznie występują torfowiska niskie oraz łąki trzęślicowe i pastwiska. Wzdłuż dolin rzecznych wystepują łąki świeże z rajgrasem. Z gatunków chronionych występują tu: wawrzynek wilczełyko, widłak jałowcowaty, widłak goździsty, rosiczki, storczyki, podkolan biały, barwinek pospolity.

  • Czartowe Pole

    [~ 21 km] Rezerwaty przyrody

    malowniczy fragment doliny potoku Sopot z licznymi progami; rzadkie gatunki roślin i zwierząt

  • Kozubowski Park Krajobrazowy

    [~ 21.7 km] Parki krajobrazowe

    Obszar parku położony jest w rejonie Ponidzia w Małopolsce i chroni krajobraz malowniczej Doliny Nidy, oraz przylegającego do niej fragmentu Garbu Wodzisławskiego i płaskowyżu Proszowskiego. Krajobraz tego terenu jest urozmaicony i ma charakter falistej wyżyny, schodzącej łagodnie w kierunku doliny Nidy. Najwyższe wzniesienia dochodzą do 335m n.p.m. i tworząobszar wzgórz wododziałowych między Nidą i Nidzicą. Lessowa lekko falista pokrywa uległa silnej erozji w wyniku czego obszar parku porozcinany jest licznymi wąwozami, parowami oraz suchymi dolinami. Dna dolin bywają wcięte na głębokość 30 - 40m. Lasy stanowią około 49% powierzchni parku. Najbardziej naturalny charakter zachwały lasy grądowe i łęgi. Występują tutaj zbiorowiska grądu wysokiego z dębem szypułkowym i bezszypułkowym, lipą, brzozą i grabem oraz bardzo bogatym runem. Cenne i mało przekształcone są również zbiorowiska borów mieszanych sosnowo-borowych oraz łęgi wiązowe. Interesującymi i charakterystycznymi dla Ponidzia zbiorowiskami są kserotermiczne zbiorowiska łąkowe, porastające dna i zbocza wąwozów oraz wzgórz wapiennych i gipsowych. Występują tu reliktowe rośliny kserotermiczne, unikatowe w skali kraju, takie jak: len złocisty, len włochaty, ostrożeń pannoński, sierpik różnolistny, groszek pannoński, jaskier iliryjski, dziewięćsił popłocholistny i wiele innych.Fauna tego terenu zdominowana jest przez zwierzęta środowisk kserotermicznych, a więc ciekawe gatunki ciepłolubnych owadów, jak: cykady, muchówki, motyle, oraz ptaków mających tutaj swoje ostoje. Są to ptaki wodne, błotne i drapieżne: czaple siwe, bociany czarne, sowy błotne, bekasy i zimorodki. W lasach żyją zwierzęta łowne: sarny, jelenie, dziki, lisy i dzikie króliki.

  • Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej

    [~ 23.2 km] Parki krajobrazowe

    Obszar Parku i jego strefy ochronnej położony jest na terenie Obniżeń Podgórskich i Wyżyn Środkowopolskich (7675 ha w woj. podkarpackim i 21305ha w woj. lubelskim). Kontakt Kotliny Sandomierskiej z Roztoczem decyduje o dużej atrakcyjności krajobrazowej i przyrodniczej tego terenu. W krajobrazie północnej części parku zaznaczają się Wzgórza Józefowskie o wysokości do 280 m n.p.m., przechodzące na południowym zachodzie w Równinę Puszczańską, urozmaiconą głęboko wciętymi dolinami rzecznymi. Najcenniejszą formą terenu jest krawędź Roztocza. Przełamujące się przez nią rzeki tworzą system niewielkich wodospadów zwanych szumami lub szypotami. Powstały one dzięki różnicy odporności znajdujących się w podłożu skał kredowych i trzeciorzędowych. Najpiękniejsze fragmenty strefy krawędziowej wchodzą do rezerwatów przyrody (Nad Tanwią, Czartowe pole)Park Krajobrazowy Puszczy Solskiej jest parkiem typowo leśnym. Ponad 85% powierzchni zajmują lasy, wśród których dominują bory sosnowe o dużym zróżnicowaniu wewnętrznym siedlisk, od boru suchego poprzez świeży do wilgotnego i bagiennego. Drzewostan składa się głównie z sosny, a w domieszce występują: buk, brzoza, dąb, jodła, klon, osika oraz olsza czarna w dnach dolin. Na terenie parku występują również torfowiska niskie i wysokie, skupiające wiele roślin rzadkich. Z roślin ustawowo chronionych w Parku występują: wawrzynek wilczełyko, bluszcz pospolity, wierzba borówkolistna, widłak goździsty, lilia złotogłów, storczyki, rosiczka okrągłolistna i in.Obszar parku jest prawie niezamieszkały. W faunie występuje zwierzyna łowna, płazy, gady oraz duża liczba ptaków rzadkich i chronionych, np.: bocian czarny, perkozy, orlik krzykliwy, pustułka, cietrzew, puchacz, dudek i żuraw. W lasach parku spotyka się wilka oraz rysia.

  • Lupa

    [~ 23.7 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z pomnikowymi (140 - 180 lat) okazami jodły (Abies alba), buka (Fagus silvatica), dębu( Quercus robur) i sosny (Pinus sp.)

  • Sieniawski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 24.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Sieniawski Obszar Chronionego Krajobrazu obejmuje tereny położone w północnej części województwa podkarpackiego. Ogólna jego powierzchnia wynosi 52 408 ha. Dominują tu Lasy Sieniawskie, będące częścią Puszczy Sandomierskiej. Na żyznych glebach części wschodniej występują lasy mieszane i bory nadające krajobrazowi niepowtarzalne piękno dzięki znacznej różnorodności form. Wiodącym gatunkiem w tym zbiorowisku jest sosna pospolita i dąb szypułkowy. W zachodniej części przeważa krajobraz kulturowy z doliną Sanu i Lubaczówki z bardzo ciekawą roślinnością. Występują tu synantropy północnoamerykańskie tj. aster amerykański i wirginijski. Na łąkach koło Sieniawy - kosaciec syberyjski, goździk pyszny, goryczka wąskolistna i pełnik europejski. Fauna ma charakter wybitnie nizinny. Z ssaków można spotkać: łosia, borsuka, kunę leśną, orzesznicę;- z ptaków: gadożera, pszczołojada, kobuza, bociana czarnego, remiza; z płazów: ropuchę zieloną i paskówkę. Ciekawie reprezentuje się obszar pod względem ichtiologicznym. W rzekach występują: dziki karp, sazan, sandacz, sum, sumik karłowaty, wzdręga i ciernik.

  • Kacze Błota

    [~ 24.9 km] Rezerwaty przyrody

    charakterystyczny fragment dawnej Puszczy Solskiej, bagnami, zarastającymi zbiornikami wodnymi

  • Nad Tanwią

    [~ 25.6 km] Rezerwaty przyrody

    odcinki doliny potoków Tanwii i Jelenia z licznymi kaskadami; fragmenty olsu i łęgu oraz lasu mieszanego z jodłą pospolitą (Abies alba) na granicy jej zasięgu (PK Puszczy Solskiej)

  • Nowiny

    [~ 25.7 km] Rezerwaty przyrody

    roślinność wodna i torfowiskowa bagien śródleśnych

  • Debry

    [~ 28 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostan bukowo-jodłowy o charakterze naturalnym

  • Święty Roch

    [~ 29 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostany bukowo-jodłowe o charakterze naturalnym.

  • Szczebrzeszyński Park Krajobrazowy

    [~ 30.7 km] Parki krajobrazowe

    Obszar Parku prawie w całości leży we wschodniej części Roztocza Zachodniego, między dolinami rzek Wieprza, Gorajca i Poru. Krajobraz parku posiada typowe dla rzeźby lessowej elementy tzn. wąwozy tworzące silnie rozczłonowaną sieć, której gęstość waha się od 3 do 9 km wąwozów na km2. Deniwelacje terenu są dość znaczne i dochodzą do 100m. a najwyżej położone obszary wierzchowinowe mają wysokość 340 m n.p.m.Roślinność Parku należy do krainy geobotanicznej krainy. Najcenniejszymi zbiorowiskami leśnymi są buczyna karpacka, porastająca zbocza wzniesień i głębokich jarów oraz bór jodłowy występujący w dolnych partiach zboczy i obniżeniach pomiędzy wzniesieniami. W bogatym runie lasów spotyka się wiele ciekawych gatunków roślin, m.in. konwalijkę dwulistną, szczawika zajęczego, wrzosy, kosmatkę owłosioną, widłaka spłaszczonego. Interesujące są także torfowiska wysokie położone w południowo-zachodniej części parku, gdzie wśród karłowatych sosen i brzóz omszonych występują takie gatunki cennych roślin, jak: modrzewica zwyczajna, przygiełka biała i brunatna, rosiczka okrągłolistna, wełnianka pochwowata, żurawina błotna i in. Na stokach niezalesionych wąwozów występują zbiorowiska kserotermiczne. Fauna Parku jest słabo zbadana. Wśród kręgowców stwierdzono 80 gatunków ptaków, z których 85% stanowią gatunki lęgowe. Do najcenniejszych gatunków należą: brodziec krwawodzioby, dzięcioł czarny, jastrząb, krogulec, kruk, kszyk, muchołówka żałobna, płomykówka, puszczyk, rycyk, gołąb siniak, kląskawka, gil i zniczek.