Gmina Łęczna

Rejony chronione

  • Nadwieprzański Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest na pograniczu Wyżyny Lubelskiej i Polesia Lubelskiego nad środkowym biegiem Wieprza. Obejmuje teren wzdłuż rzeki wąskim pasem o szerokości od 250 m do 3 km. Objęta ochroną dolina Wieprza ma odmienny charakter w północnej i południowej części parku. Północna część obejmuje tzw. Łęczyński Przełom Wieprza o wybitnych walorach krajobrazowych. Dolina zwęża się tu do 100 - 300m a na jej stromych zboczach, dochodzących do 25 m wysokości, miejscami odsłaniają się skały kredowe. Skarpy doliny porozcinane są dodatkowo dolinkami bocznymi, co czyni krajobraz jeszcze bardziej interesującym i malowniczym. W części południowej parku, leżącej w subregionie Obniżenie Dorohuckie, rzeka ma charakter typowa nizinny, płynie szeroką doliną, tworząc liczne meandry i starorzecza gdzieniegdzie porośnięte lasami i zakrzaczeniami łęgowymi.Lasy, zajmujące ponad 40% powierzchni parku porastają wierzchowinę wysoczyzny i terasy doliny Wieprza oraz jego dopływu Mogielnicy. Przeważają tu bory sosnowe. Nad samą rzeką spotyka się lasy łęgowe. Na zboczach doliny występuje roślinność zielna i płaty roślinności krzaczastej oraz pojedyncze drzewa i grupy drzew. Dno doliny zajmują głównie łąki na których spotkać można rzadkie i chronione gatunki roślin, jak kosaciec syberyjski, czy storczyk szerokolistny. Murawy kserotermiczne z wieloma cennymi gatunkami roślin ciepłolubnych rozwijają się na zboczach doliny oraz w zakolach rzeki. Spotyka się tutaj takie rośliny jak: miłek wiosenny, zawilec wielkokwiatowy, macierzanka Marschalla, ożanka właściwa. W starorzeczach występują rzadkie rośliny wodne jak: grążel żółty, grzybienie białe, salwinia pływająca, rzęsa garbata. Fauna Parku nie wyróżnia się na tle fauny obszarów przyległych. Występują tu pospolite gatunki drobnych ssaków, ale również kilka gatunków nietoperzy. W lasach żyją ptaki śpiewające a na siedliskach związanych z wodą brodziec krwawodzioby, bocian biały, błotniak stawowy, rybitwa czarna i inne.

  • Ciechanki Łańcuchowskie

    Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Fragment lasu w miejscowości Ostrówek w którym znajduje się miejsce pamięci narodowej-mogiła z okresu II Wojny Światowej (nadl.Świdnik, lesnictwo Milejów)

  • Jezioro Brzeziczno

    Rezerwaty przyrody

    interesujące zbiorowisko roślinności torfowiska przejściowego i wysokiego z aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda vesiculosa). (

  • Park Krajobrazowy Pojezierze Łęczyńskie

    Parki krajobrazowe

    Park Krajobrazowy Pojezierze Łęczyńskie, położony na Polesiu Lubelskim, w obrębie Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i Równiny Parczewskiej. Składa się z dwóch części: północnej - obejmującej Lasy Parczewskie i przyległe do nich jeziora, torfowiska, łąki i pola oraz południowej - obejmującej grupę jezior w krajobrazie rolniczym. Krajobraz parku jest równinny, w rzeźbie terenu dominują płaskie, piaszczyste i zabagnione równiny z jeziorami i stawami, urozmaicone niewielkimi wzniesieniami kredowymi. Obszar parku mimo przeprowadzonych w przeszłości zabiegów melioracyjnych nadal jest krainą jezior, stawów torfowisk i mokradeł. Występują tu unikalne ekosystemy leśne i wodne, wokół licznych jezior rozpościerają się torfowiska wysokie i przejściowe. Wśród licznie reprezentowanych gatunków roślin borealnych, atlantyckich i południowych część uznana jest za bardzo rzadkie lub wręcz ginące.Zbiorowiska leśne i zaroślowe zajmują ok. 43% części północnej Parku i 30% części południowej. Lasy Parczewskie znajdujące się w części północnej parku to mozaika różnowiekowych zbiorowisk leśnych, wśród których przeważają bory mieszane. Znaczący udział w zbiorowiskach leśnych parku mają również bór świeży, łęg i ols. Spotyka się tu m.in. wspaniałe fragmenty starodrzewia sosnowego i dębowego.W runie występuje wiele roślin rzadkich i chronionych, m.in: widłak torfowy, parzydło leśne, lilia złotogłów, kruszczyk błotny, goryczka wąskolistna, rosiczki.Charakterystycznym elementem południowej części parku są liczne jeziora, otoczone torfowiskami niskimi, wysokimi i przejściowymi. zajmującymi znaczne powierzchnie. Torfowiska niskie porośnięte są przez zbiorowiska turzycowe, a torfowiska wysokie i towarzyszące im torfowiska przejściowe, porastają karłowate sosny i brzozy. Spotyka się tu większość gatunków rzadkich roślin występujących na terenie parku. Wśród zbiorników wodnych zdecydowanie dominują zarastające jeziora eutroficzne, choć występują też jeziora dystroficzne oraz stawy. W niewielkich oczkach wodnych występuje ginąca aldrowanda pęcherzykowata .Nad brzegami jezior rozwijają się również zbiorowiska szuwarowe i turzycowe. Jezioro Brzeziczno jest chronione jako rezerwat wodno-torfowiskowy.Bogata jest fauna parku. Występują tu m.in. bóbr, żółw błotny, dwa gatunki traszek oraz wiele rzadkich gatunków ptaków, takich jak: bielik, orlik krzykliwy, gadożer, błotniak stawowy, puchacz, żuraw, czapla siwa, gągoł, perkoz rdzawoszyi. Z żyjących tu rzadkich płazów należy wymienić ropuchę zieloną a z ginących gadów - żółwia błotnego.

  • Jezioro Świerszczów

    Rezerwaty przyrody

    Śródleśne jezioro eutroficzne z grzybieniami białymi (Nympheae alba) i aldrowandą pęcherzykowatą (Aldrovanda visiculosa), otoczone pasem torfowisk niskich i przejściowych oraz lasem grądowym.

  • Wierzchowiska

    Rezerwaty przyrody

    grąd z lokalną przewagą dębu (Quercus sp.) lub lipy (Tilia sp.); rzadkie i chronione gatunki w runie

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Ciemięgi

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Ciemięgi obejmuje dolinę rzeki Ciemięgi na północ od Lublina. Jego powierzchnia wynosi 2627 ha. Jest to fragment Równiny Nałęczowskiej, porozcinanej wąwozami lessowymi. Dominuje krajobraz rolniczy, z wilgotnymiłąkami, łęgami oraz ciepłolubnymi murawami na zboczach doliny Ciemięgi i licznych wąwozów.

  • Kozie Góry

    Rezerwaty przyrody

    las dębowy z przewagą dębu bezszypułkowego (Quercus sessilis)

  • Poleski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park położony jest w zachodniej części Pojezierza Łęczyńsko-Włodawskiego i obejmuje obszar wokół Poleskiego Parku Narodowego. Krajobraz Parku jest wybitnie równinny z charakterystycznymi łagodnymi zagłębieniami zajętymi przez bagna lub trudno dostępne jeziora, otoczone rozległymi torfowiskami. Ekosystemy wodno-torfowiskowe zajmują około 60% powierzchni (torfowiska niskie, przejściowe i wysokie, śródbagienne jeziora). Powierzchnie niektórych jezior są prawie całkowicie zarośnięte i przekształcają się w bagniska, powierzchnie innych pokrywają pływające kożuchy splątanych korzeni, łodyg roślin zielnych i krzewinek.Wśród roślin dominują torfowce i turzyce. Osobliwością florystyczną Parku jest duże nagromadzenie roślin strefy atlantyckiej w tym wiele chronionych: brzoza niska, wierzba lapońska i borówkolistna, rosiczki, storczyki, rzadkie turzyce, gnidosz królewski. Obszar ten jest uznawany za miniaturę europejskiej tundry i lasotundry.Świat zwierzęcy Parku jest bardzo bogaty. Szczególnie ciekawa jest awifauna dla której teren ten jest ważną ostoją. Występuje tu wiele gatunków kaczek, perkozów, gnieżdżą się także rzadkie gatunki, jak: gęś gęgawa, batalion, żuraw, sowa błotna, gadożer i inne. Spośród ssaków interesujące są wydra i łoś.