Mapa Podwiesk

86-208 Podwiesk

Podwiesk w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Grabowiec

    [~ 4.1 km] Rezerwaty przyrody

    obszar torfowisk oraz lasu o charakterze gradu zboczowego z chronionymi i rzadkimi gatunkami roślin zielnych

  • Śnieżynka

    [~ 4.7 km] Rezerwaty przyrody

    najwieksze w woj. bydgoskim stanowisko śnieżyczki przebiśnieg

  • Łęgi na Ostroiwu Panieńskim

    [~ 13.4 km] Rezerwaty przyrody

    Drzewostany łęgowe o naturalnym charakterze (łęg wiązowo-jesionowy).

  • Świecki Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 13.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Świecki Obszar Chronionego Krajobrazu położony jest na terenie Równiny Świeckiej - rozciętej doliną rzeki Wdy - o dużych walorach krajobrazowych. Na terenie obszaru znajduje się zbiornik w Gródku. Rzeka Wda posiada zlewnię chronioną. Ponad 70% powierzchni porastają lasy. Okolice jez. Deczno posiadają szereg walorów rekreacyjno wypoczynkowych.

  • Ostrów Panieński

    [~ 14.2 km] Rezerwaty przyrody

    las łęgowy z dużym udziałem klonu polnego (Acer campestre), dębu szypułkowego (Quercus robur stare egzemplarze) i wiązu (120 - 150 -letnie egzemplarze Ulmus leavis)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu strefy krawędziowej doliny Wisły

    [~ 14.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Strefy Krawędziowej Doliny Wisły obejmuje wschodnią część doliny Wisły wzdłuż granicy województwa powyżej Grudziądza i jest to fragment mezoregionu Dolina Fordońska. Powstała ona w związku ze zmianą kierunku spływu Prawisły do Bałtyku z zachodniego na północno-wschodni w Pradolinie Toruńsko-Eberswaldzkiej pod koniec plejstocenu.Dno doliny w zasadzie jest bezleśne, zachowały się jedynie fragmenty lasów łęgowych i grądów.

  • Jezioro Fletnowskie

    [~ 16 km] Rezerwaty przyrody

    unikatowa pod względem geomorficznym rynna jeziora Fletnowskiego wraz z przylegającymi lasami bagnami wrzosowiskami i gruntami rolnymi

  • Góra św. Wawrzyńca

    [~ 17.2 km] Rezerwaty przyrody

    Wał obronny dawnego grodziska porośnięty przez roślinność kserotermiczną z ostnicą włosowatą (Stipa capillata).

  • Zbocza Płutowskie

    [~ 18.5 km] Rezerwaty przyrody

    płaty roślinności kserotermicznej na zboczu doliny Wisły z miłkiem wiosennym (Adonis vernalis) i ostnicami.

  • Płutowo

    [~ 19.1 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy z lilią złotogłów (Lilium martagon) w runie, na stromych zboczach jaru przecinającego krawędź doliny Wisły.

  • Ostnicowe Parowy Gruczna

    [~ 20 km] Rezerwaty przyrody

    Zbiorowiska kserotermiczne w parowach doliny Wisły.

  • Wronie

    [~ 23.7 km] Rezerwaty przyrody

    grąd subkontynentalny i buczyna pomorska przy północno-wschodniej granicy zasięgu buka (Fagus silvatica); w runie wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum),

  • Wdecki Park Krajobrazowy

    [~ 25.9 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w środkowo-wschodniej części Borów Tucholskich, szczególnie cennej pod względem przyrodniczym i krajobrazowym. Charakteryzuje go duża lesistość (70% pokrycia terenu), zróżnicowana rzeźba terenu, obfitość rzek, strumieni i jezior, bogactwo flory i fauny. Walory te stanowią o wysokich wartościach turystyczno-wypoczynkowych i zdrowotnych tego terenu. Powołanie Parku tylko częściowo wypełniło lukę, jaką stanowił ten teren w systemie obszarów chronionych Borów Tucholskich i planuje się powiększenie go o ściśle związane z nim pod względem przyrodniczym tereny w woj. pomorskim. Park położony jest w obrębie dwóch jednostek fizycznogeograficznych - mezoregionów: Borów Tucholskich i Wysoczyzny Świeckiej. Zróżnicowana rzeźba terenu powstała w wyniku ostatniego zlodowacenia zwanego bałtyckim i można w niej wyróżnić trzy podstawowe jednostki morfologiczne: równiny sandrowe, wyspy morenowe, oraz dna dolin rzecznych i rynien glacjalnych. Najbardziej wklęsłą formą na terenie Parku jest dolina rzeki Wdy, wcięta w powierzchnię sandru na głębokość 20-25 m i przecinająca centralnie park z północy na południe. Osią hydrograficzną parku jest rzeka Wda wraz z dopływami: Prusiną, Ryszką i Sobiną oraz zalewem powstałym w wyniku spiętrzenia wód, zwanym Jeziorem Żurskim. Występuje tam również niewielka ilość naturalnych jezior, z których największe to Piaseczno (44 ha) i Miedzno, a także małe wytopiskowe jeziorka oczka, położone wśród lasów. Naturalne zbiorowiska leśne zajmują stosunkowo niewielki procent tak mocno zalesionego obszaru parku, a obecne zespoły leśne są wynikiem działalności człowieka. Przeważają zbiorowiska borowe z dużym udziałem sosny tj. bór świeży, bór chrobotkowy, subkontynentalny, i bagienny, występują także olsy, łęgi, grądy i dąbrowy. Oprócz sosny, najczęściej spotykanymi gatunkami drzew i krzewów są olsze, wierzby, topole, dęby, jesiony, wiązy i leszczyny. W runie występuje zawilec gajowy, przylaszczka pospolita, fiołek przedziwny, miodunka ćma, sasanka wiosenna a także szereg roślin chronionych jak jarząb brekinia, dziewięćsił bezłodygowy, storczyki i inne. Ważnym elementem w szacie roślinnej parku są również naturalne zbiorowiska roślinności torfowiskowej i wodnej. Świat zwierząt jest bardzo zróżnicowany i bogaty. W lasach żyją liczne ptaki jak: zięba, trznadel, kos, świergotek drzewny, dzięcioł, w środowiskach podmokłych łąk, torfowisk i bagien - bekas, brodziec, czajka, błotniak stawowy, żuraw, batalion, bąk, gągoł, derkacz. W wodach rzek występuje pstrąg potokowy i lipień. Duże ssaki reprezentowane są przez sarny, jelenie, dziki, daniele, a występujące drapieżniki to lis, borsuk, kuna i jenot. Z płazów spotykamy tu żaby i ropuchy, a wśród gadów stwierdzono występowanie padalca, jaszczurek: zwinki i żyworodnej, zaskrońca i żmii zygzakowatej. W granicach parku istnieją cztery rezerwaty: leśny, wodno-torfowiskowy i ornitologiczny, a pięć rezerwatów jest projektowanych. Jest tu także 29 obiektów uznanych za pomniki przyrody - głównie pojedyncze drzewa, aleje i głazy narzutowe. Z zabytków kultury materialnej na uwagę zasługują zabytki budownictwa drewnianego - głównie chałupy wiejskie, a także kapliczki, krzyże przydrożne, młyny wodne.

  • Osiny

    [~ 26.3 km] Rezerwaty przyrody

    śródleśne torfowisko wysokie z roślinnością torfowiskowo-bagienną m.in. przygiełka biała (Rhynchospora alba) bagnica torfowa (Scheuchzeria palustris) rosiczka okrągłolistna (Drosera rotundifolia) i rosiczka długolistna (D. anglica)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu kompleksu torfowiskowo-jeziorno-leśnego Zgniłka-Wieczno-Wronie

    [~ 26.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Obszar Kompleksu Torfowiskowo - Jeziorno - Leśnego Zgniłka - Wieczno - Wronie o powierzchni 11140 ha położony jest w centralnej części województwa w dorzeczu Strugi Wąbrzeskiej na Pojezierzu Chełmżyńskim.Na obszarze tym znajduje się rezerwat Wronie jest to fragment buczyny pomorskiej przy północno-zachodnim zasięgu buka.Występuje tu 7 pomników przyrody i 7 zabytkowych parków wiejskich.