Mapa Szynkowizna

87-340 Szynkowizna

Szynkowizna w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Szumny Zdrój im. Kazimierza Sulisławskiego

    [~ 13.8 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy i łęg olszowy położony na zboczu rynny jeziornej Jeziora Młyńskiego; liczne źródliska, urozmaicona rzeźba terenu; pod ochroną ścisłą 5,71 ha

  • Mszar Płociczno

    [~ 15.5 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar lasu i torfowisk przejściowych z udziałem gatunków roślin chronionych i reliktowych.

  • Okalewo

    [~ 15.7 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z przewagą świerka (Picea abies) na północno-wschodniej granicy zasięgu

  • Tomkowo

    [~ 17 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy z udziałem modrzewia polskiego (Larix polonica)

  • Ostrowy nad Brynicą

    [~ 17.4 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy i dąbrowa świetlista; w runie dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu doliny Drwęcy

    [~ 18.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Drwęcy zajmuje powierzchnię 57 569 ha i jest główną osią ekologiczną województwa.Dolina Drwęcy stanowiła drogę odpływu wód fluwioglacjalnych z sandrów fazy pomorskiej. Wyróżniono 11 stopni tarasowych na których wystepują liczne jeziora wytopiskowe. Dolina składa się z dwóch części o różnym charakterze. Poniżej Brodnicy są to kotlinowate rozszerzenia i zwężenia. Sa to Kotlina Młyniecka, Kotlina Elgiszewska, zwężenie k/Golubia-Dobrzynia, Kotlina konstancjewska i Kotlina Rypniewska. Powyżej Brodnicy Drwęca zatacza wielki łuk a dolina zwęza się do 1-2 km, jest to Przełom Lubawski k/Nowego Miasta, po czym ponownie się rozszerza przechodząc w poziomy sandrowe. Wyższe piaszczyste tarasy zajmują lasy. Drwęcę na całej długości objęto ochroną rezerwatową. Jest to największy w kraju rezerwat ichtiologiczny. Poza tym znajdują się tu jeszcze 2 rezerwaty ze stanowiskiem modrzewia polskiego Tomkowo i Bobrowisko.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Źródła Skrwy

    [~ 19.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Źródła Skrwy zajmuje północno-wschodnie fragmenty województwa włocławskiego. Morfologicznie w całości leży w obrębie Sandru Skrwy. Orograficznie teren jest dosyć jednorodny i tylko w zachodniej części wykazuje większe zróżnicowanie. Dominantą jest tutaj rozmyta rynna Jeziora Urszulewskiego.Głównym elementem hydrograficznym jest wspomniane wyżej jezioro, będące trzecim co do wielkości zbiornikiem wodnym w województwie (294 ha). Ponadto na tym terenie znajduje się drugie duże jezioro Skrwilno z którego wypływa rzeka Skrwa.Szatę roślinną tworzą głównie lasy. Ponadto ważny ekologicznie i znaczący terytorialnie element stanowią kompleksy łąk i bagien.

  • Bachotek

    [~ 19.4 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zespoły szuwarowe i leśne oraz stanowiska kłoci wierzchowatej (Cladium mariscus). Torfowisko niskie z lasem olsowym, łęgiem olchowym, brzeziną bagienną, torfowiskiem przejściowym i borem mieszanym.

  • Bobrowisko

    [~ 20.3 km] Rezerwaty przyrody

    modrzew polski (Larix polonica) na granicy zasięgu

  • Czarny Bryńsk

    [~ 20.4 km] Rezerwaty przyrody

    jezioro z przybrzeżnym pasem torfowiska; stanowisko kłoci wiechowatej (Cladium mariscus)

  • Retno

    [~ 21.3 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska leśne (las dębowo-grabowy, grąd oraz łęg olszowo-jesionowy) o cechach naturalnych na stromym zboczu rynny jeziora Retno.

  • Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy

    [~ 22.1 km] Parki krajobrazowe

    Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy położony jest na granicy trzech mezoregionów: Pojezierza Dobrzyńskiego, Garbu Lubawskiego i Równiny Urszulewskiej. Wynikające z takiego położenia pewna przejściowość cech środowiska przyrodniczego, duże zróżnicowanie rzeźby terenu oraz duża lesistość powodują iż teren ten posiada wysokie walory krajobrazowe. Przez teren parku przebiega granica pomiędzy wzgórzami moreny czołowej, a położonymi na południe od nich równinnymi polami sandrowymi. W ukształtowaniu terenu północnej części parku wyróżniają się doliny rzeczne Górznianki i Brynicy. Szczególnie atrakcyjny jest przełomowy odcinek Brynicy o charakterze głębokiego jaru i deniwelacjach dochodzących do 50 m. Należy podkreślić, iż rzeki te są najczystsze w tym regionie Polski. Niezwykle malowniczym elementem krajobrazu są liczne, położone między wzgórzami morenowymi jeziora (około 50), w większości również bardzo czyste. Ponad 70% powierzchni parku porośnięte jest dużymi kompleksami leśnymi, które swoim bogactwem przypominają dawne lasy puszczańskie. Na północy dominują grądy , w centralnej części parku - lasy mieszane w których obok dominującej sosny występują liczne gatunki drzew liściastych i urozmaicony podszyt, a na sandrowej równinie na południu - uboższe bory sosnowe. Najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym fragmenty parku objęte są ochroną rezerwatową. W dolinie Brynicy, na odcinku przełomowym, ochronie podlega las o cechach naturalnych, porastający strome zbocza jaru rzeki z drzewostanem grądowym i łęgowym w wieku 140 - 160 lat. W parku występuje także roślinność kserotermiczna, torfowiskowa i wiele roślin rzadkich i chronionych np. czosnek niedźwiedzi, storczyk obuwik, turzyca strunowa, fiołek torfowy, widłaki, rosiczka okrągłolistna i inne.W lasach żyją zwierzęta łowne: łosie, jelenie, sarny, dziki, piżmaki, zające, wiele ptaków drapieżnych i śpiewających, a także ptaki wodno - błotne, dla których liczne, zarośnięte trzcinami śródleśne jeziora, są doskonałym środowiskiem życia (orlik krzykliwy, kania ruda i czarna, zimorodek, bocian czarny).

  • Jezioro Urszulewskie

    [~ 23 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Jezioro wraz z pasem przybrzeżnym.

  • Klonowo

    [~ 23.2 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany z sosną i dębem szypułkowym (Quercus robur).

  • Jezioro Szczutowskie

    [~ 24.7 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Jezioro wraz z pasem przybrzeżnym.