Mapa Szczuka

87-324 Szczuka

Szczuka w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Bachotek

    [~ 11.5 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zespoły szuwarowe i leśne oraz stanowiska kłoci wierzchowatej (Cladium mariscus). Torfowisko niskie z lasem olsowym, łęgiem olchowym, brzeziną bagienną, torfowiskiem przejściowym i borem mieszanym.

  • Retno

    [~ 13.4 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska leśne (las dębowo-grabowy, grąd oraz łęg olszowo-jesionowy) o cechach naturalnych na stromym zboczu rynny jeziora Retno.

  • Szumny Zdrój im. Kazimierza Sulisławskiego

    [~ 14.3 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy i łęg olszowy położony na zboczu rynny jeziornej Jeziora Młyńskiego; liczne źródliska, urozmaicona rzeźba terenu; pod ochroną ścisłą 5,71 ha

  • Ostrowy nad Brynicą

    [~ 15.1 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy i dąbrowa świetlista; w runie dziewięćsił bezłodygowy (Carlina acaulis)

  • Bagno Mostki

    [~ 17.3 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar torfowisk przejściowych i wysokich wraz z występującymi na nich rzadką i chronioną roślinnością oraz dużą ilością różnorodnych gatunków ptaków, miejsce lęgowe żurawia.

  • Stręszek

    [~ 17.5 km] Rezerwaty przyrody

    jezioro z pasem torfowiska przejściowego i wysokiego; roślinność torfowiskowo-bagienna

  • Tomkowo

    [~ 17.5 km] Rezerwaty przyrody

    las grądowy z udziałem modrzewia polskiego (Larix polonica)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu doliny Drwęcy

    [~ 17.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Doliny Drwęcy zajmuje powierzchnię 57 569 ha i jest główną osią ekologiczną województwa.Dolina Drwęcy stanowiła drogę odpływu wód fluwioglacjalnych z sandrów fazy pomorskiej. Wyróżniono 11 stopni tarasowych na których wystepują liczne jeziora wytopiskowe. Dolina składa się z dwóch części o różnym charakterze. Poniżej Brodnicy są to kotlinowate rozszerzenia i zwężenia. Sa to Kotlina Młyniecka, Kotlina Elgiszewska, zwężenie k/Golubia-Dobrzynia, Kotlina konstancjewska i Kotlina Rypniewska. Powyżej Brodnicy Drwęca zatacza wielki łuk a dolina zwęza się do 1-2 km, jest to Przełom Lubawski k/Nowego Miasta, po czym ponownie się rozszerza przechodząc w poziomy sandrowe. Wyższe piaszczyste tarasy zajmują lasy. Drwęcę na całej długości objęto ochroną rezerwatową. Jest to największy w kraju rezerwat ichtiologiczny. Poza tym znajdują się tu jeszcze 2 rezerwaty ze stanowiskiem modrzewia polskiego Tomkowo i Bobrowisko.

  • Wyspa na Jeziorze Wielkie Partęczyny

    [~ 19.1 km] Rezerwaty przyrody

    Las grądowy ze stanowiskem obuwika pospolitego (Cypripedium calceolus)

  • Okonek

    [~ 19.1 km] Rezerwaty przyrody

    zarastające dystroficzne jezioro z torfowiskiem wysokim i fragmentem boru mieszanego.

  • Brodnicki Park Krajobrazowy

    [~ 19.3 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym tereny Pojezierza Brodnickiego. Krajobraz parku jest bardzo atrakcyjny, z dużymi powierzchniami leśnymi i malowniczo położonymi wśród nich jeziorami. Dominuje krajobraz młodoglacjalny, z dużą ilością form polodowcowych, jak rynny glacjalne wypełnione wodą, moreny czołowe czy jeziora oczka. W granicach parku położonych jest 58 jezior, głównie rynnowych i wytopiskowych, układających się w dwa główne ciągi.Atrakcyjnej rzeźbie terenu towarzyszą bujne lasy, w niewielkim stopniu przekształcone. Przeważają wśród nich naturalne zespoły borowe; bory sosnowe świeże i bory bagienne, z głównym gatunkiem lasotwórczym - sosną i domieszkami dębu, olszy i jesionu, a także grądy, dąbrowy świetliste i lasy łęgowe. Ze względu na różnorodność siedlisk wodnych, duży udział na obszarze parku mają zbiorowiska roślinności wodnej i szuwarowej. W zarośniętych zatokach przepływowych jezior występują torfowiska niskie, a gdzieniegdzie również przejściowe i wysokie. Spotkać można wiele ciekawych roślin chronionych, w tym reliktów jak np. żurawinę drobnolistkową czy zimoziół północny, a także bardzo interesującą roślinność jeziorną. Z powodu dużej różnorodności siedlisk, fauna występująca w Parku jest liczna i zróżnicowana. Zaobserwowano 135 gatunków lęgowych i 30 gatunków przelotnych ptaków. Do najcenniejszych, umieszczonych w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt należą: bocian czarny, kania rdzawa, bielik, orlik krzykliwy, bąk i żuraw. Z ptaków drapieżnych występują jastrzębie, pustułki i krogulce. Wiosną i jesienią zalatuje orzeł przedni i rybołów, a zimą myszołów włochaty. Z gatunków żyjących w środowiskach wodno-błotnych w granicach parku występują m in. kszyk, krwawodziób, derkacz, błotniak stawowy i płaskonos . W wodach jezior, rzek i strumieni żyje 25 gatunków ryb, wśród których najliczniejsze są płocie, leszcze, węgorze, sieje, sielawy, szczupaki, okonie, sandacze liny i karpie. Na wilgotnych siedliskach spotkać można wszystkie gatunki płazów charakterystyczne dla niżu Polski oraz 5 gatunków gadów (jaszczurka zwinka, jaszczurka żyworodna, padalec, zaskroniec zwyczajny, żmija zygzakowata). W lasach Parku żyją ssaki łowne: jelenie, łosie, sarny, daniele, dziki, i zające. Spotkać można również lisy, borsuki, kuny leśne oraz jenoty i rzadką na tych terenach wydrę.

  • Mszar Płociczno

    [~ 19.3 km] Rezerwaty przyrody

    Obszar lasu i torfowisk przejściowych z udziałem gatunków roślin chronionych i reliktowych.

  • Czarny Bryńsk

    [~ 19.4 km] Rezerwaty przyrody

    jezioro z przybrzeżnym pasem torfowiska; stanowisko kłoci wiechowatej (Cladium mariscus)

  • Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy

    [~ 19.8 km] Parki krajobrazowe

    Górznieńsko-Lidzbarski Park Krajobrazowy położony jest na granicy trzech mezoregionów: Pojezierza Dobrzyńskiego, Garbu Lubawskiego i Równiny Urszulewskiej. Wynikające z takiego położenia pewna przejściowość cech środowiska przyrodniczego, duże zróżnicowanie rzeźby terenu oraz duża lesistość powodują iż teren ten posiada wysokie walory krajobrazowe. Przez teren parku przebiega granica pomiędzy wzgórzami moreny czołowej, a położonymi na południe od nich równinnymi polami sandrowymi. W ukształtowaniu terenu północnej części parku wyróżniają się doliny rzeczne Górznianki i Brynicy. Szczególnie atrakcyjny jest przełomowy odcinek Brynicy o charakterze głębokiego jaru i deniwelacjach dochodzących do 50 m. Należy podkreślić, iż rzeki te są najczystsze w tym regionie Polski. Niezwykle malowniczym elementem krajobrazu są liczne, położone między wzgórzami morenowymi jeziora (około 50), w większości również bardzo czyste. Ponad 70% powierzchni parku porośnięte jest dużymi kompleksami leśnymi, które swoim bogactwem przypominają dawne lasy puszczańskie. Na północy dominują grądy , w centralnej części parku - lasy mieszane w których obok dominującej sosny występują liczne gatunki drzew liściastych i urozmaicony podszyt, a na sandrowej równinie na południu - uboższe bory sosnowe. Najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym fragmenty parku objęte są ochroną rezerwatową. W dolinie Brynicy, na odcinku przełomowym, ochronie podlega las o cechach naturalnych, porastający strome zbocza jaru rzeki z drzewostanem grądowym i łęgowym w wieku 140 - 160 lat. W parku występuje także roślinność kserotermiczna, torfowiskowa i wiele roślin rzadkich i chronionych np. czosnek niedźwiedzi, storczyk obuwik, turzyca strunowa, fiołek torfowy, widłaki, rosiczka okrągłolistna i inne.W lasach żyją zwierzęta łowne: łosie, jelenie, sarny, dziki, piżmaki, zające, wiele ptaków drapieżnych i śpiewających, a także ptaki wodno - błotne, dla których liczne, zarośnięte trzcinami śródleśne jeziora, są doskonałym środowiskiem życia (orlik krzykliwy, kania ruda i czarna, zimorodek, bocian czarny).

  • Mieliwo

    [~ 20.7 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z bukiem (Fagus silvatica) na granicy zasięgu położony na wysokim zboczu rynny jeziora Mieliwo