Mapa Kowary

58-530 Kowary [Schmiedeberg]

Kowary w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Rudawski Park Krajobrazowy

    [~ 6.5 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na pograniczu Sudetów Środkowych i Zachodnich, w dolinie Bobru. Obejmuje pasmo Rudaw Janowickich z Górami Sokolimi, oraz Góry Ołowiane będące częścią Gór Kaczawskich.Budowa geologiczna tego obszaru jest mocno zróżnicowana. Zachodnia część Parku zbudowana jest ze skał magmowych - granitów karkonoskich, środkowa ze skał metamorficznych - gnejsów, łupków krystalicznych i amfibolitów, a wschodnia ze skal osadowych - piaskowców, zlepieńców i mułowców. Na podłożu skalnym zalegają osady polodowcowe oraz rzeczne. W zachodniej części Parku występują liczne, naturalne odsłonięcia podłoża skalnego w postaci skałek granitowych o fantastycznych kształtach, tworzących duże zgrupowania i labirynty. Do najbardziej znanych należą Starościńskie Skały - tzw. skalne miasteczko, Skalny Most, Ścianki, Strażnica, Krowiarki. Wschodnia część Parku odznacza się silnie rozczłonowanymi stokami. Sąsiedztwo zwartego masywu górskiego Rudaw Janowickich z przełomem Bobru, liczne, ciekawe formy skalne, głazowiska i gołoborza, decydują o wielkiej malowniczości terenu Parku. Dużą ciekawostką i jednocześnie atrakcją są również tzw. kolorowe jeziorka (Purpurowe, Błękitne, Szmaragdowe) powstałe w nieczynnych wyrobiskach po kopalniach pirytów na zboczach Wielkiej Kopy.Ponad 40% powierzchni Parku i strefy ochronnej zajmują kompleksy leśne. Są to w większości monokultury świerkowe, wprowadzone na siedliska boru górskiego, lasu mieszanego górskiego i lasu mieszanego. Występują tu takie zbiorowiska leśne jak: sudecka świerczyna górnoreglowa, dolnoreglowy bór jodłowo-świerkowy, nadrzeczna olszyna górska, grąd środkowoeuropejski, kwaśna buczyna górska, żyzna buczyna sudecka oraz zespoły jarzębiny górskiej. Oprócz świerka w piętrze pogórza występują: grab, jesion, dąb, jodła, a w drzewostanach regla dolnego - buk, jodła, jawor i jesion.Ze względu na urozmaicony charakter rzeźby oraz zróżnicowanie siedliskowe, na terenie Parku występuje duże bogactwo florystyczne. Wśród roślin występują 33 gatunki chronione, takie jak: storczyk szerokolistny, storczyk bzowy, wawrzynek wilczełyko, dziewięćsił bezłodygowy, lilia złotogłów, goryczka orzęsiona., wiciokrzew pomorski, kruszczyk błotny i inne. Na uwagę zasługuje również roślinność torfowiskowa występująca na Trzcińskich Mokradłach. W granicach Parku i otuliny stwierdzono występowanie 203 gatunków kręgowców, z czego 127 gatunków to ptaki.. Do chronionych przedstawicieli awifauny należą: łabędź niemy, zimorodek, sieweczka rzeczna, pliszka górska, derkacz, trzmielojad, dzięcioł zielonosiwy, jastrząb gołębiarz. Z innych zwierząt objętych ochroną żyję tutaj kilka gatunków biegaczy, paź królowej, paź żeglarz, rzekotka drzewna, salamandra, gronostaj, jeż, łasica. W lasach spotkać można typowe zwierzęta leśne: jelenie, sarny, dziki, zające, lisy i kuny.Na obszarze Parku występuje wiele zabytków kultury materialnej, związanych głównie ze świeckim budownictwem rezydencjonalnym, takich jak dwa średniowieczne zamki obronne, czy rezydencje renesansowe w Bukowcu, Ciechanowicach, Dąbrownicy, Janowicach Wielkich, Kowarach. Pod względem turystycznym jest to obszar niezwykle atrakcyjny. Gęsta sieć (152 km) znakowanych szlaków turystycznych prowadzi do wszystkich najciekawszych krajobrazowo i przyrodniczo miejsc. Najważniejsze węzły turystyczne znajdują się w Janowicach Wielkich, w Górach Sokolich obok schroniska Szwajcarka w Czarnowie i pod Skalnikiem.

  • Karkonoski Park Narodowy

    [~ 12.5 km] Parki narodowe

    Karkonoski Park Narodowy obejmuje najwyższy w Sudetach masyw górski, wypiętrzony przed około 250 mln lat w czasie hercyńskich ruchów górotwórczych. Główne jego pasmo zbudowane jest z granitów. Strzeliste i ostre formy skalne zostały poddane procesom denudacyjnym, w wyniku których mniej odporne skały uległy zwietrzeniu i zrównaniu. Nad nimi górują Śnieżka (1601 m n.p.m.) i Wielki Szyszak (1509 m n.p.m.). Charakterystyczne dla Karkonoszy są skałki granitowe, którym ze względu na kształt i legendy nadano osobliwe nazwy, np.: Końskie Łby, Owcze Skały, Pielgrzymy. W wyniku działalności lodowca powstały kotły lodowcowe, wały morenowe i jeziora, np.: Wielki i Mały Staw. Uzupełnieniem wysokogórskiego krajobrazu Karkonoszy są ławice rumoszu skalnego i gołoborzy widoczne nad górną granicą lasu na stokach Śnieżki i Wielkiego oraz Małego Szyszaka.W Karkonoszach, dzięki specyficznym warunkom klimatycznym i licznie występującym wysiękom źródliskowym powstało szereg torfowisk. Rozległe torfowiska występują na wierzchowinie i na Równi pod Śnieżką.Roślinność Karkonoszy była przedmiotem zainteresowań - głównie lekarzy i farmaceutów - już w XVI wieku. Układ roślinności ma wyraźny charakter piętrowy. Piętro pogórza sięga do 500 m n.p.m., a regiel dolny do wysokości 1000 m n.p.m. W reglu dolnym dominują buczyny: kwaśna buczyna górska i żyzna buczyna sudecka. Tworzą je drzewostany bukowe z domieszką jodły i jaworu. W reglu górnym, sięgającym do wysokości 1250 m n.p.m., porastają ubogie przyrodniczo świerczyny. Powyżej rozpościera się najbogatsze florystycznie piętro subalpejskie z dominującymi zaroślami kosodrzewiny. Nad nim, do wysokości 1450 m n.p.m. rozciąga się piętro alpejskie, obejmujące głównie szczyty Śnieżki i Wielkiego Szyszaka. Charakterystyczną cechą Karkonoszy jest roślinność źródliskowa i torfowiskowa. W piętrze regla górnego i subalpejskim występują torfowiska wiszące rozwijające się na zboczach oraz torfowiska wysokie powstałe na płaskich wierzchowinach w okolicach Śnieżki i Szrenicy.Flora Karkonoszy liczy około 650 gatunków roślin naczyniowych, 450 gatunków mszaków i 400 gatunków porostów. Pełnej ochronie podlega 40 gatunków, wśród nich relikty i endemity jak np. skalnica bazaltowa, dzwonek karkonoski.Świat zwierząt uległ w Karkonoszach wyraźnym przeobrażeniom, ale nadal jest ciekawy i stosunkowo bogaty. Wprawdzie wyginęły występujące tu kiedyś niedźwiedzie, rysie, żbiki, można jednak spotkać jelenia, dzika, sarnę czy zaaklimatyzowanego kozła górskiego - muflona. Ciekawymi przedstawicielami awifauny są: płochacz halny, drozd obrożny, włochatka, sóweczka, cietrzew, głuszec.Park wraz z czeskim Karkonoskim Parkiem Narodowym, od 1992 r. tworzy Międzynarodowy Rezerwat Biosfery Karkonosze.

  • Kruczy Kamień

    [~ 17 km] Rezerwaty przyrody

    wzniesienie przedstawiające formę intruzji porfiru w skały osadowe; las o charakterze górskim; liczne rośliny zielne ciepłolubne

  • Góra Miłek

    [~ 17.4 km] Rezerwaty przyrody

    charakterystyczny dla Sudetów fragment regla dolnego na podłożu wapiennym wraz z naturalnymi zespołami roślinnymi i bogatą fauną bezkręgowców

  • Buczyna storczykowa na Białych Skałach

    [~ 18.1 km] Rezerwaty przyrody

    Żyzna buczyna sudecka i ciepłolubna buczyna storczykowa z cennymi gatunkami flory i fauny

  • Buki Sudeckie

    [~ 19.3 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska leśne reprezentujące bogaty florystycznie las bukowy

  • Głazy Krasnoludków

    [~ 20.6 km] Rezerwaty przyrody

    interesujące formy wietrzenia piaskowca wieku kredowego

  • Krokusy w Górzyńcu

    [~ 22.7 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko szafrana spiskiego (Crocus scepusiensis)

  • Wąwóz Lipa

    [~ 26.2 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne lasy oraz zbiorowiska naskalne wraz z różnymi typami pomnikowych głazów narzutowych. (powiększony w 2002r.)

  • Park Krajobrazowy Doliny Bobru

    [~ 26.6 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Sudetów Zachodnich i Pogórza Sudeckiego. Obejmuje ochroną najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym obszary położone w dolinie Bobru, między Jelenią Górą a Lwówkiem Śląskim. Rzeźba terenu Parku jest bardzo zróżnicowana, co jest wynikiem wielokrotnego wypiętrzania i fałdowania górotworu oraz długich okresów jego niszczenia. Występują tutaj zarówno formy wierzchowinowe, jak i dolinne: grzbiety, szczyty, doliny i terasy. Charakterystyczne jest występowanie dużej ilości głębokich rozcięć dolinnych, którym towarzyszą częste doliny wciosowe, jary, strome stoki. Rzeka Bóbr ma na obszarze Parku bardzo urozmaicony przebieg i w kilku rejonach tworzy malownicze przełomy, podkreślające głębokie zróżnicowanie krajobrazowe Kotliny Jeleniogórskiej, Gór Kaczawskich, Pogórzy: Izerskiego i Kaczawskiego. Jest ona jednocześnie osią hydrograficzną tego terenu i ma charakter rzeki górskiej. W południowej części Parku spiętrzone wody rzeki tworzą malownicze Jezioro Pilchowickie. Osobliwością są liczne, interesujące obiekty przyrody nieożywionej, np. ciekawe skały i odsłonięcia geologiczne na terenach starych kamieniołomów.Pod względem wartości szaty roślinnej, teren Parku jest unikalny w skali całego przedpola Sudetów. Charakteryzuje się występowaniem bardzo zasobnych i silnie zróżnicowanych ekosystemów leśnych , nizinnych wyżynnych i górskich. Drzewostany są tutaj dobrze zachowane, często o charakterze naturalnym, co w sytuacji znacznego zagrożenia lasów sudeckich, jest szczególną wartością. Są to głównie bory mieszane (wyżynne i górskie), lasy mieszane (świeże, wilgotne, wyżynne i górskie), olsy oraz lasy łęgowe. Podstawowymi gatunkami w drzewostanach są: świerk pospolity, sosna zwyczajna, dąb szypułkowy i bezszypułkowy , buk zwyczajny, a domieszki stanowią jawory, klony, graby, lipy, modrzewie, brzozy, jodły. Na terenie Parku i jego strefy ochronnej stwierdzono występowanie wielu gatunków roślin chronionych, m in. lilii złotogłów, cisa pospolitego, jarząbu brekinii, bluszczu pospolitego, wawrzynka wilczełyko, wiciokrzewu pomorskiego, dziewięćsiłu bezłodygowego, storczyków.Świat zwierzęcy charakteryzuje się występowaniem przede wszystkim zwierząt o dużej tolerancji ekologicznej i jest silnie przeobrażony. W lasach żyją jelenie, sarny, dziki, lisy, tchórze, kuny, a wśród ptaków spotyka się bociany, łabędzie, myszołowy, kanie, jastrzębie, bażanty i kuropatwy, a także wiele gatunków ptaków śpiewających jak sroka, sójka, gil, skowronek, sikorka, kruk i inne. W rzece Bóbr, powyżej zapory w Pilchowicach spotyka się pstrągi i lipienie, co świadczy o postępującej poprawie czystości wód.Dolina Bobru na terenie Parku jest rejonem o bardzo bogatej przeszłości, gdzie zachowało się wiele świedectw artystycznego i kulturowego dziedzictwa, przede wszystkim zabytkowe układy urbanistyczne, obiekty budownictwa drewnianego, a także zabytkowe parki dworskie .

  • Nad Groblą

    [~ 28.3 km] Rezerwaty przyrody

    Jedno z największych w Polsce skupień drzewiastych form brekinii na naturalnych stanowiskach z licznymi gatunkami roślin chronionych, położone na różnych typach skał wulkanicznych.

  • Wąwóz Siedmicki

    [~ 29.1 km] Rezerwaty przyrody

    Ochrona fiticenoz łąkowych z wieloma gatunkami roślin chronionych.

  • Ostrzyca Proboszczowicka

    [~ 29.6 km] Rezerwaty przyrody

    gołoborze bazaltowe z roślinnością naskalną i leśną

  • Wąwóz Myśliborski koło Jawora

    [~ 29.8 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko paproci języcznika zwyczajnego (Phylitis scolopendrium) i innych rzadkich roślin (paprotnika kolczystego, jemioły jodłowej i śledzieńnicy naprzeciwlistnej).

  • Park Krajobrazowy Sudetów Wałbrzyskich

    [~ 31 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w Sudetach Środkowych, w mezoregionie Gór Kamiennych i Gór Wałbrzyskich i powstał na terenie istniejącego wcześniej Obszaru Chronionego Krajobrazu Gór Kamiennych. W granicach parku można wyróżnić kilka pasm górskich: Góry Suche - graniczące z Republiką Czeską z najwyższym szczytem Waligóra (936 m n.p.m.), Pasmo Lesiste z kulminacjami szczytowymi Lesista Wielka (851 m n.p.m.) i Lesista Mała (836 m n.p.m.) oraz Pasmo Dzikowca o równoległym przebiegu do Pasma Lesistej i najwyższym szczycie Dzikowiec (836 m n.p.m.). Intensywne wietrzenie skał spowodowało powstanie głębokich dolin i kotlin śródgórskich ( Kotlina Sokołowska i Mieroszowa). Malowniczym elementem rzeźby terenu parku jest również dolina Przełomu Ścinawki. Ponad 22% powierzchni parku pokrywają lasy. Są to przeważnie monokultury świerkowe, niewielki procent zajmują lasy bukowe i lasy mieszane. W drzewostanie oprócz świerka występuje buk, dąb, brzoza, lipa, modrzew, jawor i inne gatunki regla dolnego. Podszycie i runo są bogate, szczególnie na obszarze lasu mieszanego. Występuje tu rośliny rzadkie i chronione jak: śnieżyca wiosenna, zimowit jesienny, kopytnik pospolity, marzanka wonna a także wiele innych ciekawych gatunków: szczawik zajęczy, narecznica samcza, starzec Fuksa, czosnek niedźwiedzi.Fauna parku nie odbiega gatunkowo od innych partii Sudetów. Z dużych ssaków występują tu jelenie, sarny, dziki, lisy, z drobnych wiewiórki, krety, ryjówki górskie. Bogata ilościowo jest ornitofauna, żyją tu myszołowy, zięby, dzięcioły, kowaliki, pluszcze, sikory. W nielicznych, ale czystych potokach górskich żyją pstrągi. Obszar parku ze względu na zróżnicowaną topografię i bogactwo gatunkowe lasów ma duże znaczenie jako teren wypoczynkowy dla Wałbrzycha i Szczawna Zdroju.