Mapa Zbaków Górny

56-210 Zbaków Górny

Zbaków Górny w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Dębno

    [~ 6.6 km] Rezerwaty przyrody

    bór mieszany z dominującą sosną (Pinus sp.)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Baryczy

    [~ 8.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar chronionego Krajobrazu Dolina Baryczy znajduje się w południowej części woj. leszczyńskiego i obejmuje dolinę Baryczy i Odry wraz z ich dopływami Orlą, Rowem Polskim i Rowem Śląskim. Mimo braku jezior obszar ten jest atrakcyjny turystycznie i krajobrazowo ze względu na bogate w grzyby i zwierzynę lasy zajmujące ok. 60% powierzchni. Liczne oczka wodne występują w międzywalu Odry i w rozlewiskach Baryczy. Bagnisto-torfowiskowe łąki i zadrzewienia dolin w pobliżu wsi Wyszanów stwarzają dogodne warunki do gniazdowania i żerowania licznych chronionych gatunków ptaków oraz tereny odpoczynku dla migrujących sezonowo ptaków.

  • Radziądz

    [~ 19.9 km] Rezerwaty przyrody

    las dębowy z bukiem (Fagus silvatica) o charakterze naturalnego zespołu ubogiego lasu mieszanego

  • Uroczysko Wrzosy

    [~ 28.3 km] Rezerwaty przyrody

    Naturalne zespoły leśne (ols porzeczkowy i łęg olszowo-jesionowy) z rzadkimi i chronionymi gatunkami roślin, drzewami pomnikowymi, lęgowiskami ptaków wodno-błotnych i ostojami zwierząt.

  • Park Krajobrazowy Dolina Jezierzycy

    [~ 31.2 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na obszarze Obniżenia Ścinawskiego , na prawym brzegu Odry i obejmuje Dolinę Jezierzycy w jej środkowym i dolnym biegu. Teren Parku posiada wysokie walory krajobrazowe i przyrodnicze wynikające z dużego zróżnicowania zbiorowisk roślinnych związanych z siedliskami wilgotnymi i bagiennymi. W rzeźbie terenu wyróżniają się terasy zalewowe i nadzalewowe, poprzecinane licznymi ciekami naturalnymi i rowami melioracyjnymi. Najcenniejsze ze względu na charakter i skład florystyczny są fitocenozy związane z terenami wilgotnymi i bagiennymi, tj. olsu porzeczkowego, łęgu jesionowo-olszowego, wilgotnego boru sosnowego oraz rzadkie fitocenozy wodne, jak: zespół wolffii bezkorzeniowej i rzęsy garbatej oraz zespół spirodeli wielokorzeniowej i salwinii pływającej. Dobrze zachowane są pasy szuwarów wzdłuż cieków wodnych wraz z turzycowiskami. We florze występują 22 gatunki objęte ochroną ścisłą, m.in.: barwinek pospolity, długosz królewski, listera jajowata, podkolan biały, storczyk szerokolistny, śnieżyca wiosenna, wawrzynek wilczełyko, widłak goździsty i jałowcowaty, grążel żółty i grzybień biały. Z terenami leśnymi i podmokłymi związane są rzadkie gatunki ptaków (45 gatunków), takich jak: bąk, bocian czarny, kania rdzawa, bielik, kropiatka, nurogęś, kania czarna, derkacz, brodziec, dudek, cyraneczka, bekas, trzmielojad, lelek, zimorodek, gil, czyż, krzyżodziób i in. Z walorów kulturowych tego terenu należy wymienić grodzisko z okresu kultury łużyckiej w Kretowicach, szkieletowe cmentarzysko w Orzeszkowie oraz kościół renesansowo-barokowy z początku XVI wieku w Krzydlinie Wielkiej.

  • Dolinka

    [~ 34.9 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko pełnika europejskiego (Trollius europaeus)

  • Torfowisku Żródliskowe w Gostyniu Starym

    [~ 35.9 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko niskie z rzadkimi gatunkami roślin - kłocią wiechowatą (Cladium mariscus)

  • Ostoja Żółwia Błotnego

    [~ 36 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko żółwia błotnego (Emys orbicularis) w naturalnym biotopie - bagno połączone z jeziorem w kompleksie leśnym

  • Jodłowice

    [~ 36.3 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z udziałem jodły pospolitej (Abies alba) na granicy jej zasięgu

  • Czerwona Róża

    [~ 36.5 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z dominującym udziałem modrzewia polskiego (Larix polonica) i domieszką jarząbu brekinia (Sorbus torminalis)

  • Grodowiec

    [~ 36.7 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Obszar o wyjątkowych walorach przyrodniczo-krajobrazowych (lasy z licznymi drzewami pomnikowymi, i roślinami chronionymi, aleje zabytkowe, malownicze oczka wodne), a także kulturowych (liczne zabytki budownictwa sakralnego) i sakralno-pątniczych ( Wzgórza Kultu Religijnego Kalwaria)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Krzywińsko-Osiecki

    [~ 36.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Pojezierze Krzywińsko-Osieckie rozciąga się od granicy z Parkiem Krajobrazowym im. Gen. Dezyderego Chłapowskiego na północy, przez centralną część woj. leszczyńskiego aż do granicy z OCHK Dolina Baryczy na południu. Znajduje się na terenie mezoregionu Równina Kościańska i Pojezierze Krzywińskie neleżące do makroregionu Pojezierze Leszczyńskie oraz w południowej części na terenie Wysoczyzny Leszczyńskiej należącej do makroregionu Nizina Południowowielkopolska. Szczególnie cennymi pod względem krajobrazowym i przyrodniczym sa tereny dolin: Rowu Polskiego i Rowu Śląskiego oraz jeziora okolic Świerczyny. Wysoka lesistośc (ok.40%), liczne jeziora i rzeki oraz bogactwo form rzeźby polodowcowej stanowią o atrakcyjności turystyczno-krajobrazowej tego obszaru. Róznorodność biotopów stwarza dogodne warunki do bytowania licznych gatunków flory i fauny, w tym rzadkich i chronionych gatunków ptaków. Na Obszarze znajdują się trzy rezerwaty przyrody: Ostoja żółwia błotnego, Czerwona Wieś i Torfowisko źródliskowe Gostyń Stary.Zarówno wielkość obszaru, jak i różnorodność ekosystemów zapewniają warunki do swobodnego bytowania i migracji roślin i zwierząt, a także możliwość wykorzystania jego walorów naturalnych dla turystyki i wypoczynku.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Kompleks leśny Śmigiel-Święcichowa

    [~ 38.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Kompleks leśny Śmigiel-Święcichowa zajmuje zwarty kompleks leśny wraz z doliną rzeki Sanicy o cennych wartościach krajobrazowych i przyrodniczych. Szczególnie w jego części północnej, gdzie czysta rzeczka płynie licznymi meandrami pośród łąk i lasów. Ze względu na atrakcyjność krajobrazową obszar stanowi potencjalne miejsce wypoczynku ludnośco Leszna i okolic. Na terenie tym brak jest zbiorników wodnych. Bardzo małe zaludnienie terenu, brak przemysłu oraz zwartość kompleksu leśnego stanowia sprzyjające warunki bytowania wielu gatunków zwierząt i ptaków. Obszar ten (najmniejszy w woj. leszczyńskim - pow. ok. 90 km2) łączy się korytarzem ekologicznym, od zachodu z OCHK Pojezierze Przemęcko-Wschowskie w rejonie miejscowości Krzycko Małe, Krzycko Wielkie i Koczury, natomiast od wschodu w rejonie miejscowości Goniembice i Lipno z OCHK Pojezierze Krzywińsko-Osieckie.

  • Pępowo

    [~ 38.3 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z udziałem dębu (Quercus sp.)

  • Park Krajobrazowy Doliny Baryczy

    [~ 39.7 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje dolinę rzeki Barycz wraz z dopływami i otaczającymi ją wzgórzami. W podziale regionalnym teren ten zaliczany jest do makroregionu Nizin Południowo - Wielkopolskich i należy do mezoregionów: Kotliny Żmigrodzkiej, Kotliny Milickiej i Wzgórz Trzebnickich. Pod względem geologicznym Pradolina Baryczy leży w strefie monokliny przedsudeckiej. Rzeźba terenu wiąże się z procesami glacjalnymi w stadium Warty, późniejszymi procesami peryglacjalnymi występującymi w zlodowaceniu północnopolskim a także ze skomplikowanymi procesami zachodzącymi w obrębie moreny czołowej lądolodu.Cechą charakterystyczną doliny Baryczy jest obecność licznych stawów, które budowano tutaj już w XIII w. Znaczna część doliny wraz z otaczającymi ją wzgórzami pokryta jest lasami, pomiędzy którymi znajdują się pola uprawne, łąki i pastwiska. Niska jakość gleb przyczyniła się do stosunkowo słabego rozwoju rolnictwa w tym rejonie i niskiego zagęszczenia ludności. Kompleksy stawów rybnych są najcenniejszymi elementami doliny Baryczy. Ze względu na znaczną wielkość, dużą liczbę wysp porośniętych trzcinami, krzewami i drzewami, pasy trzcin i pałki wodnej, małą głębokość, a także ekstensywną produkcję rybacką, są idealnym miejscem życia wielu gatunków ptaków. Część z nich jest objęta ochroną jako rezerwaty przyrody, a od 1995r. jako obszar wodno - błotny o znaczeniu międzynarodowym (Ramsar). Ostoja obejmuje trzy kompleksy stawów rybnych (ok. 100 stawów), które budowano tu już od XIII w i które obecnie nadal wykorzystywane są do hodowli ryb (głównie karpia). Jednocześnie są jednym z najcenniejszych pod względem ornitologicznym obszarów wodno-błotnych w Europie. Na terenie Stawów Milickich gniazduje około 150 gatunków ptaków wodno-błotnych i około 50 gatunków ptaków przelotnych , w tym liczne gatunki rzadkie i zagrożone, w skali kraju i Europy, m.in.: bąk bocian czarny, zielonka, bielik , kania rdzawam, kropiatka , batalion, orlik krzykliwy, kormoran, wąsatka.Flora Parku jest różnorodna i związana przede wszystkim z siedliskami bagiennymi, wilgotnymi i wodnymi. Występują tu 42 gatunki roślin chronionych, z których najwięcej stanowisk mają: bluszcz pospolity, grążel żółty, sromotnik bezwstydny, widłak goździsty, listera jajowata, salwinia pływająca, kruszczyk szerokolistny, storczyk majowy, barwinek pospolity i wawrzynek wilczełyko. Również flora Stawów Milickich, szczególnie związana z siedliskami wodnymi, bagiennymi i torfowiskowymi, bogata jest w gatunki wyjątkowo rzadkie, mające niewiele stanowisk w Polsce i Europie np.: storczyk miodokwiat krzyżowy, fiołek mokradłowy, namulnik brzegowy, cibora brunatna, sit błotny. Oprócz ornitofauny, będącej niewątpliwie największym walorem tego terenu, w Parku żyje 51 gatunków ssaków, 13 gatunków płazów i 6 gatunków gadów. W Baryczy stwierdzono występowanie 29 gatunków ryb, wśród których są również niezwykle rzadkie, jak np. koza złota i kiełb białopłetwy.Innym, interesującym i ważnym elementem krajobrazu tego terenu są parki podworskie (13 obiektów). Najbardziej znanym, głównie dzięki wspaniałym, starym różanecznikom, jest romantyczny park angielski przy Zespole Szkół Leśnych w Miliczu. Cenne są również parki w Sułowie i Żmigrodzie oraz bardzo bogate w gatunki drzew i krzewów arboretum w Postolinie.