Mapa Bielawa

Bielawa [Langenbielau]

Bielawa w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Ulice

Rejony chronione w okolicy

  • Bukowa Kalenica

    [~ 4.8 km] Rezerwaty przyrody

    las bukowy; w runie wawrzynek wilczełyko (Daphne mezereum) i lilia złotogłów (Lilium martagon)

  • Góra Choina

    [~ 15.4 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany porastający wzgórze z ruinami zamku piastowskiego

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Bardzkie i Sowie

    [~ 16.6 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Bardzkie i Sowie obejmuje głównie grzbiety tych gór pomiędzy przełęczą Kłodzką na wschodzie a doliną Bystrzycy Świdnickiej na zachodzie.Góry Sowie są zrębem tektonicznym zbudowanym z prekambryjskich gnejsów. Na szczytach i stokach wystepują ostańcowe skałki.Orograficznie Góry Bardzkie są przedłużeniem Gór Sowich. Zbudowane są ze sfałdowanych w orogenezie hercyńskiej skał paleozoicznych: zlepieńców, piaskowców i łupków oraz skał wulkanicznych. Oba pasma gór porasta las piętra regla dolnego. Na Bukowej Kalenicy w Górach Sowich utworzono rezerwat chroniący fragment pierwotnej puszczy sudeckiej. W Gorach Bardzkich istnieją rezerwaty Cisowa Góra i Cisy obejmujące fragmenty lasu mieszanego z dużymi skupiskami cisa.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Bystrzyckie i Orlickie

    [~ 17.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Góry Bystrzyckie i Orlickie obejmują zalesione obszary masywów z wyłączeniem miejscowości Poręba, Nowa Bystrzyca, Młoty, Wójtowice, Bobrowniki i Duszniki Zdrój.Pod względem geologicznym Góry Bystrzyckie tworzą wspólny blok prekambryjski z Górami Orlickimi i są równoległym do nich pasmem, opadającym tektonicznym stopniem do Kotliny Kłodzkiej.Na stokach i płaskich wierzchowinach wystepują lasy piętra regla dolnego, łąki górskie i polany. Na dziale wodnym Orlicy i Bystrzycy znajduje się rozległe torfowisko wysokie z reliktową roślinnością tundrową (rez. Topieliska - Torfowisko pod Zieleńcem).

  • Cisowa Góra

    [~ 17.9 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko cisa (Taxus baccata)

  • Góra Radunia

    [~ 19.1 km] Rezerwaty przyrody

    fragment Góry Raduni zbudowanej ze skał pochodzenia wulkanicznego - serpentynitów; stanowisko zanokcicy ciemnej (Asplenium adiantum-nigrum) i innych paproci

  • Cisy

    [~ 19.5 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko cisa (Taxus baccata)

  • Łąka Sulistrowicka

    [~ 19.6 km] Rezerwaty przyrody

    roślinność łąkowa z rzadkimi gatunkami jak goździk pyszny (Dianthus superbus)

  • Skałki Stoleckie

    [~ 21.3 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko ciepło i sucholubnych owadów

  • Góra Sobótka

    [~ 22.1 km] Rezerwaty przyrody

    Sczyt Ślęży (718 m npm) zbudowany ze skał wulkanicznych. Cenny fragment lasu liściastego.

  • Ślężański Park Krajobrazowy

    [~ 22.5 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na Przedgórzu Sudeckim i obejmuje masyw Ślęży, przylegające Wzgórza Oleszyńskie i Wzgórza Kiełczyńskie. Góra Ślęża od lat interesowała naukowców, przyciągała turystów swym pięknem i legendami. Od najdawniejszych czasów była czczona i uznawana za miejsce kultu, a najstarsze ślady bytności człowieka na górze Ślęży pochodzą z okresu neolitu. Z licznych wykopalisk i zabytków istniejących w masywie Ślęży, do najbardziej intrygujących należą tajemnicze rzeźby ustawione przy uczęszczanych szlakach historycznych, najprawdopodobniej związane z dawnymi, pogańskimi miejscami kultu różnych plemion i ludów. O bogatej przeszłości historycznej terenu świadczą 24 stanowiska archeologiczne.Masyw Ślęży jest grupą dwóch pasm wzgórz wyniesionych ponad otaczający teren na wysokość około 500 m. Najwyższym wzniesieniem pierwszego z nich jest Góra Ślęża (719 m n.p.m.) która jednocześnie jest najwyższym wzniesieniem Przedgórza Sudeckiego. Najbardziej wyniesionym wzgórzem drugiego pasma, otaczającego Ślężę od południa, jest Góra Radunia (573 m n.p.m.). Masyw Ślęży zbudowany jest ze skał pochodzenia wulkanicznego o dużej odporności na erozję: serpentynitów, granitów, amfibolitów , gabro i łupków metamorficznych.Obszar parku leży w dorzeczu rzeki Ślęży i Czarnej Wody. Na wypływającym spod przełęczy Tąpadło Potoku Sulistrowickim, zbudowano zbiorniki przeciwpowodziowe częściowo udostępnione dla rekreacji.Oprócz wartości archeologicznych, historycznych i geologicznych Ślężański Park Krajobrazowy przedstawia również dużą wartość przyrodniczą. Ponad połowę jego powierzchni zajmują lasy, porastające prawie wszystkie wzniesienia. W przeważającej części są to świerczyny i bory sosnowe. Sztucznie wprowadzone drzewostany świerkowe występują głównie na Ślęży i na Raduni, natomiast bory sosnowe porastają niższe partie wzgórz. W składzie gatunkowym borów oprócz sosny występują dęby bezszypułkowe i brzozy. Oprócz świerczyn i borów sosnowych na terenie parku występują również bardzo bogate gatunkowo, żyzne buczyny (z perłówką jednokwiatową i marzanką wonną) oraz świetliste dąbrowy (pod szczytem Raduni). Wśród roślin należy wymienić chronione: lilię złotogłów, wawrzynka wilczełyko, kruszczyka szerokolistnego. Na wychodniach skał serpentynitowych na Górze Raduni i w Górach Oleszyńskich rosną unikalne paprocie: zanokcica serpentynitowa, zanokcica śląska i zanokcica klinowata. Na głazach rozwija się cenna flora mchów wysokogórskich, a na słonecznych polanach Góry Raduni - bogata florystycznie murawa kserotermiczna. W rezerwacie Łąka Sulistrowicka chroniona jest roślinność łąkowa, wśród której występuje złocistożółty pełnik europejski, goryczka wczesna, tojad smukły, goździk pyszny i liczne turzyce.Bogata jest fauna parku, zwłaszcza świat bezkręgowców: pająków chrząszczy i motyli. Spośród 58 gatunków ptaków, do najciekawszych należą kania ruda, krogulec, kobuz sieweczka rzeczna, orzechówka, puchacz, kruk, pliszka górska. Z około 40 gatunków ssaków, 17 objętych jest ochroną, m. in. ryjówka górska, rzęsorek mniejszy, orzesznica, popielica, koszatka, kret, kuna, gronostaj oraz nietoperze. W potokach płynących u podnóży masywu Ślęży spotyka się ryby chronione: pstrąga potokowego i strzelbę potokową, a w miejscach wilgotnych, w pobliżu zbiorników wodnych - salamandrę plamistą, traszkę alpejską i rzekotkę.Przez teren parku poprowadzono pięć szlaków turystycznych. Schroniska PTTK znajdują się na Ślęży i Wieżycy. W okresie zimowym działają dwa wyciągi narciarskie.

  • Skalna

    [~ 22.5 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Grupa malowniczych gabrowych skał, dobrze odsłoniętych i usytuowanych w lesie porastającym zachodnie zbocze Ślęży. Las ma charakter kwaśnej buczyny ze stanowiskami naskalnych mchów i porostów.

  • Park Krajobrazowy Gór Sowich

    [~ 23.5 km] Parki krajobrazowe

    Park obejmuje centralną, najwyższą część Sudetów Środkowych, z masywem Wielkiej Sowy, Kalenicy Słonecznej i Czarnych Kątów. Główny grzbiet górski Parku ma długość 25 km i biegnie z północnego zachodu na południowy wschód, pomiędzy Górami Wałbrzyskimi a Bardzkimi. Jest zbudowany z najstarszych w Sudetach gnejsów prekambryjskich. Masyw Wielkiej Sowy jest najatrakcyjniejszą częścią całego pasma. Ten typ krajobrazu górskiego, charakteryzujący się dużą koncentracją na stosunkowo małej powierzchni różnych, kontrastowych form, nie występuje w takiej skali nigdzie w kraju. Decyduje to o dużej atrakcyjności turystycznej Parku, przez który wiedzie wiele szlaków, mających zakończenie na szczytach Wielkiej Sowy i Kalenicy. Z tych punktów widokowych można podziwiać jedne z najpiękniejszych panoram górskich Sudetów.Przeważającą część obszaru Parku porastają dolnoreglowe lasy pochodzenia antropogenicznego, świerkowe, bukowe lub mieszane, ze znaczną domieszką innych gatunków: modrzewi, jaworów, brzóz, sosen, lip, kasztanowców i klonów. Najwyższe partie Gór Sowich, tzn. Masyw Wielkiej Sowy i Kalenicy Słonecznej porasta bór świerkowy regla górnego z domieszką buka. Niestety, duże partie lasów górnoreglowych zostały zniszczone w wyniku klęski ekologicznej spowodowanej przez emisje gazów przemysłowych. Osłabione drzewostany zostały zaatakowane przez szkodniki, co doprowadziło do znacznych wylesień na grzbiecie i zboczach Gór Sowich. Pod samym wierzchołkiem Wielkiej Sowy rośnie sztucznie wprowadzona kosodrzewina. Na stromych stokach występuje gdzieniegdzie kwaśna buczyna, a także małe skupienia żyznej buczyny sudeckiej. Dużą atrakcją przyrodniczą Parku jest skarłowaciały las bukowy, objęty ochroną w rezerwacie Bukowa KalenicaŚwiat roślinny i zwierzęcy Parku nie odbiega składem od obszarów sąsiednich. Szczególnie cenna jest flora zbiorowisk łąkowych porastających podszczytowe partie gór, z roślinami rzadkimi i chronionymi np. dziewięćsiłem bezłodygowym i śnieżycą wiosenną. Bogaty jest również świat zwierzęcy, co wiąże się ze słabym zasiedleniem tego obszaru. Z rzadkich ssaków żyją tu muflony, borsuki, kuny leśne, z ciekawych gatunków ptaków należy wymienić sowę włochatkę, bociana czarnego i głuszca a z płazów salamandrę plamistą i traszkę górską.

  • Jeziorko Daisy

    [~ 23.6 km] Rezerwaty przyrody

    Skamieniałości fauny górnego dewonu odsłoniętych w nieczynnym kamieniołomie wapienia

  • Park Krajobrazowy Sudetów Wałbrzyskich

    [~ 24.9 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w Sudetach Środkowych, w mezoregionie Gór Kamiennych i Gór Wałbrzyskich i powstał na terenie istniejącego wcześniej Obszaru Chronionego Krajobrazu Gór Kamiennych. W granicach parku można wyróżnić kilka pasm górskich: Góry Suche - graniczące z Republiką Czeską z najwyższym szczytem Waligóra (936 m n.p.m.), Pasmo Lesiste z kulminacjami szczytowymi Lesista Wielka (851 m n.p.m.) i Lesista Mała (836 m n.p.m.) oraz Pasmo Dzikowca o równoległym przebiegu do Pasma Lesistej i najwyższym szczycie Dzikowiec (836 m n.p.m.). Intensywne wietrzenie skał spowodowało powstanie głębokich dolin i kotlin śródgórskich ( Kotlina Sokołowska i Mieroszowa). Malowniczym elementem rzeźby terenu parku jest również dolina Przełomu Ścinawki. Ponad 22% powierzchni parku pokrywają lasy. Są to przeważnie monokultury świerkowe, niewielki procent zajmują lasy bukowe i lasy mieszane. W drzewostanie oprócz świerka występuje buk, dąb, brzoza, lipa, modrzew, jawor i inne gatunki regla dolnego. Podszycie i runo są bogate, szczególnie na obszarze lasu mieszanego. Występuje tu rośliny rzadkie i chronione jak: śnieżyca wiosenna, zimowit jesienny, kopytnik pospolity, marzanka wonna a także wiele innych ciekawych gatunków: szczawik zajęczy, narecznica samcza, starzec Fuksa, czosnek niedźwiedzi.Fauna parku nie odbiega gatunkowo od innych partii Sudetów. Z dużych ssaków występują tu jelenie, sarny, dziki, lisy, z drobnych wiewiórki, krety, ryjówki górskie. Bogata ilościowo jest ornitofauna, żyją tu myszołowy, zięby, dzięcioły, kowaliki, pluszcze, sikory. W nielicznych, ale czystych potokach górskich żyją pstrągi. Obszar parku ze względu na zróżnicowaną topografię i bogactwo gatunkowe lasów ma duże znaczenie jako teren wypoczynkowy dla Wałbrzycha i Szczawna Zdroju.