Mapa Ocice

59-700 Ocice [Ottendorf]

Ocice w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Brzeźnik

    [~ 6.8 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko wrzośca bagiennego (Erica tetralix)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Grodziec

    [~ 19.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Grodziec prezentuje sobą znaczne walory przyrodnicze. Wzgórze Grodziec położone w centrum obszaru jest ściętym stożkiem wulkanicznym. Określony jest jako zjawisko unikatowe, tworzy swoisty krajobraz rzeźby wulkanicznej.W części szczytowej znajdują się ruiny zamku.

  • Torfowisko pod Węglińcem

    [~ 21.2 km] Rezerwaty przyrody

    torfowisko przejściowe z sosną błotną (Pinus uliginosa)

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Ostrzyca Proboszczowicka

    [~ 24.3 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Ostrzyca Proboszczowicka leży w południowo-zachodniej części województwa legnickiego. Wzniesienie to ma wysokość 499m n.p.m. i jest fragmentem bazaltowego stożka wulkanicznego wyraźnie zaznaczającego się w krajobrazie Pogórza Kaczawskiego. Całe wzniesienie jest zalesione z wyjątkiem partii szczytowej, gdzie występują bazaltowe gołoborza. Gołoborza schodzące ze szczytu na fragmenty południowego stoku są rezerwatem przyrody. Pokrywy blokowe w rezerwacie porasta ciekawa roślinność naskalna.

  • Park Krajobrazowy Doliny Bobru

    [~ 25.5 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest na terenie Sudetów Zachodnich i Pogórza Sudeckiego. Obejmuje ochroną najcenniejsze pod względem przyrodniczym i krajobrazowym obszary położone w dolinie Bobru, między Jelenią Górą a Lwówkiem Śląskim. Rzeźba terenu Parku jest bardzo zróżnicowana, co jest wynikiem wielokrotnego wypiętrzania i fałdowania górotworu oraz długich okresów jego niszczenia. Występują tutaj zarówno formy wierzchowinowe, jak i dolinne: grzbiety, szczyty, doliny i terasy. Charakterystyczne jest występowanie dużej ilości głębokich rozcięć dolinnych, którym towarzyszą częste doliny wciosowe, jary, strome stoki. Rzeka Bóbr ma na obszarze Parku bardzo urozmaicony przebieg i w kilku rejonach tworzy malownicze przełomy, podkreślające głębokie zróżnicowanie krajobrazowe Kotliny Jeleniogórskiej, Gór Kaczawskich, Pogórzy: Izerskiego i Kaczawskiego. Jest ona jednocześnie osią hydrograficzną tego terenu i ma charakter rzeki górskiej. W południowej części Parku spiętrzone wody rzeki tworzą malownicze Jezioro Pilchowickie. Osobliwością są liczne, interesujące obiekty przyrody nieożywionej, np. ciekawe skały i odsłonięcia geologiczne na terenach starych kamieniołomów.Pod względem wartości szaty roślinnej, teren Parku jest unikalny w skali całego przedpola Sudetów. Charakteryzuje się występowaniem bardzo zasobnych i silnie zróżnicowanych ekosystemów leśnych , nizinnych wyżynnych i górskich. Drzewostany są tutaj dobrze zachowane, często o charakterze naturalnym, co w sytuacji znacznego zagrożenia lasów sudeckich, jest szczególną wartością. Są to głównie bory mieszane (wyżynne i górskie), lasy mieszane (świeże, wilgotne, wyżynne i górskie), olsy oraz lasy łęgowe. Podstawowymi gatunkami w drzewostanach są: świerk pospolity, sosna zwyczajna, dąb szypułkowy i bezszypułkowy , buk zwyczajny, a domieszki stanowią jawory, klony, graby, lipy, modrzewie, brzozy, jodły. Na terenie Parku i jego strefy ochronnej stwierdzono występowanie wielu gatunków roślin chronionych, m in. lilii złotogłów, cisa pospolitego, jarząbu brekinii, bluszczu pospolitego, wawrzynka wilczełyko, wiciokrzewu pomorskiego, dziewięćsiłu bezłodygowego, storczyków.Świat zwierzęcy charakteryzuje się występowaniem przede wszystkim zwierząt o dużej tolerancji ekologicznej i jest silnie przeobrażony. W lasach żyją jelenie, sarny, dziki, lisy, tchórze, kuny, a wśród ptaków spotyka się bociany, łabędzie, myszołowy, kanie, jastrzębie, bażanty i kuropatwy, a także wiele gatunków ptaków śpiewających jak sroka, sójka, gil, skowronek, sikorka, kruk i inne. W rzece Bóbr, powyżej zapory w Pilchowicach spotyka się pstrągi i lipienie, co świadczy o postępującej poprawie czystości wód.Dolina Bobru na terenie Parku jest rejonem o bardzo bogatej przeszłości, gdzie zachowało się wiele świedectw artystycznego i kulturowego dziedzictwa, przede wszystkim zabytkowe układy urbanistyczne, obiekty budownictwa drewnianego, a także zabytkowe parki dworskie .

  • Ostrzyca Proboszczowicka

    [~ 25.5 km] Rezerwaty przyrody

    gołoborze bazaltowe z roślinnością naskalną i leśną

  • Torfowisko Borówki

    [~ 25.6 km] Rezerwaty przyrody

    Torfowisko przejściowe, bór bagienny, płytkie dystroficzne jeziorka.

  • Wilcza Góra

    [~ 32.4 km] Rezerwaty przyrody

    fragment czopu wulkanicznego z charakterystycznymi słupami bazaltowymi

  • Przemkowski Park Krajobrazowy

    [~ 32.8 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest w południowo - zachodniej Polsce, na terenie Niziny Śląsko - Łużyckiej. Rzeźba terenu Parku ukształtowała się w wyniku działalności lądolodu (stadium Odry), którego efektem są osady moreny dennej na Równinie Szprotawskiej i Legnickiej oraz zlodowacenia środkowopolskiego (stadium Warty) , po którym pozostały moreny czołowe tworzące Wzniesienia Chocianowskie. Terasy rzeczne oraz piaszczyste wydmy, zajmujące około połowę powierzchni Parku, są efektem procesów denudacyjnych i akumulacyjnych związanych z rzekami Bobrem i Szprotawą. Park położony jest w obrębie dwóch dorzeczy - Bobru i Kaczawy, głównie w zlewni rzeki Szprotawy. System wodny wzbogacony jest gęstą siecią rowów melioracyjnych oraz licznymi stawami hodowlanymi w okolicach Przemkowa, Karpii i Ostaszowa.Szata roślinna Parku jest różnorodna. Głównym gatunkiem lasotwórczym jest sosna, występująca na siedlisku boru świeżego i mieszanego świeżego (81%), a z roślin liściastych brzoza (13%), buk (1,2%), olsza (1,7%), a także w niewielkim stopniu jesion, klon, grab, lipa, topola, osika. Największe powierzchnie zajmuje ubogi florystycznie suboceaniczny bór świeży z sosną zwyczajną, brzozą i dębem w drzewostanie. W obniżeniach terenu występują płaty śródlądowego boru wilgotnego z domieszką brzozy omszonej, a w bezodpływowych zagłębieniach terenu płaty kontynentalnego boru bagiennego. Bory mieszane, występujące w kompleksie z borami sosnowymi, są przeważnie mocno przekształcone w wyniku działalności gospodarczej człowieka.Na niewielkich powierzchniach, głównie wzdłuż cieków i wokół zbiorników wodnych, występują fragmenty lasów liściastych (lasy olszowe i jesionowo-olszowe), a w okolicach Przemkowa jedyne w Parku płaty grądów o typowej strukturze. Najmniejsze powierzchnie zajmują buczyny. Na uwagę zasługują występujące w sąsiedztwie borów zbiorowiska torfowisk przejściowych i wysokich, które są ostoją dla bardzo rzadkich na tym terenie roślin torfowiskowych i bagiennych, takich jak: rosiczka okrągłolistna i pośrednia, żurawina błotna, modrzewnica pospolita, wełnianka pochwowata. Ciekawymi zbiorowiskami są zbiorowiska azonalne (szuwarowe, błotne i wodne), towarzyszące ciekom i zbiornikom wodnym, a wśród nich szczególnie malowniczy zespół lilii wodnych.Na terenie Parku występuje 18 gatunków roślin objętych ochroną ścisłą łąk, które mają w jego granicach 57 stanowisk. Najliczniej reprezentowany jest bluszcz pospolity (19 stanowisk) i grzybienie białe (14 stanowisk).Dużym walorem Parku jest bardzo liczna awifauna. Rezerwat Stawy Przemkowskie spełnia kryteria ostoi ptaków o randze międzynarodowej. Występują tu ptaki zagrożone wyginięciem, jak; bielik, derkacz, podgorzałka oraz rzadkie, znajdujące się w Polskiej Czerwonej Księdze Zwierząt, m.in. kormoran czarny, bąk, kania ruda, błotniak zbożowy, kropiatka, zielonka, derkacz, kulik, sóweczka, sowa błotna, włochatka, wąsatka. Z zasługujących na wyjątkowa uwagę ssaków, na terenie Parku występują popielica, wydra, gacek szary, a prawdopodobnie również wilk.W granicach Parku znajdują się obiekty zabytkowej architektury pochodzące głównie z XIX i początków XX w. m.in.: obiekty sakralne, obiekty użyteczności publicznej, zespoły dworskie, przemysłowe, budynki mieszkalne, stare cmentarze oraz podworskie parki krajobrazowe.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Czarnej Wody

    [~ 35.1 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Dolina Czarnej Wody zajmuje środkową część zlewni tej rzeki i w dużej części pokryty jest kompleksami leśnymi lasu mieszanego.Dominującym elementem krajobrazu tego obszaru są płaskie, rozległe dna dolin, w których rozwinął się skomplikowany system wód powierzchniowych. Główną rzeką jest Czarna Woda a do niej wpadają Nidzica, Brenna, Karkoszka i Brochotka oraz duża ilość bezimiennych potoków, kanałów i rowów. Uformowana została w ten sposób gęsta sieć cieków odwadniających często podmokłe lub zabagnione fragmenty dolin.

  • Buczyna Piotrowicka

    [~ 35.8 km] Rezerwaty przyrody

    Lasy łęgowe, grądowe i olsy z bogatą i unikalną florą.

  • Buczyna Szprotawska

    [~ 37.1 km] Rezerwaty przyrody

    Las mieszany z fragmentami buczyny karpackiej i bogatym runem, lęgowisko gołębia siniaka, miejsce gniazdowania bielika - proponowany do ochrony w sieci Natura 2000.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Karkonosze - Góry Izerskie

    [~ 37.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Karkonosze i Góry Izerskie utworzono w południowej części woj. jeleniogórskiego jako teren wzmożonej ochrony i prowadzenia niezbędnych działań rehabilitacyjno - rekultywacyjnych na rzecz odbudowy szczególnych wartości przyrodniczych, krajobrazowych i kulturowych. Obszar stanowi rodzaj otuliny dla Karkonoskiego Parku Narodowego. Karkonosze są najwyższą częścią całych Sudetów. Północne stoki pasma oddziela od Kotliny Jeleniogórskiej pas niższych wzniesień o wysokości 600 - 800 m noszący nazwę Pogórza Karkonoskiego. Opada ono ku kotlinie stromym załomem. Góry Izerskie pod względem geologicznym stanowią część metamorficznej otoczki północnej strony granitowej intruzji karkonoskiej. W granicach Polski tworzą dwa szerokie grzbiety zbudowane z gnejsu: Kamieniecki grzbiet (958m n.p.m.) i Wysoki Grzbiet (1127m n.p.m.). Grzbiety te rozcięte podłużnymi dolinami Małej Kamiennej i górnej Kwisy charakteryzyją łagodne formy wierzchołkowe z licznymi skałkami. Od północy grzbiety te opadają w rozległe Pogórze Izerskie, w którego krajobrazie wyróżniają się stożki bazaltowe oraz malownicze przełomy rzek. Obszar Chronionego Krajobrazu stanowi jednocześnie zaplecze turystyczne z licznymi bazami wypadowymi i ośrodkami wypoczynkowymi zarówno w sezonie letnim jak i zimowym dla Karkonoszy, które są najważniejszą turystycznie częścią Sudetów.

  • Buczyna storczykowa na Białych Skałach

    [~ 38.2 km] Rezerwaty przyrody

    Żyzna buczyna sudecka i ciepłolubna buczyna storczykowa z cennymi gatunkami flory i fauny

  • Krokusy w Górzyńcu

    [~ 39.1 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne stanowisko szafrana spiskiego (Crocus scepusiensis)