Mapa Staszów

Staszów

Staszów w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Dziki Staw

    [~ 5.1 km] Rezerwaty przyrody

    Zespół ponad stuletnich drzewostanów modrzewiowych. Krajobraz wzbogaca potorfowe jeziorko z wieloma chronionymi gatunkami fauny i flory

  • Rytwiany

    [~ 5.9 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Zbiorowisko grądu typowego z charakterystyczną roślinnością runa, drzewostan przylegający bezpośrednio do murów klasztoru tworzą graby i dęby w wieku ok. 140 lat.

  • Jeleniowsko-Staszowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 17.4 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Jeleniowsko-Staszowski Obszar Chronionego Krajobrazu położony jest pomiędzy dolinami Koprzywianki i Czarnej i obejmuje wschodni kraniec Gór Świętokrzyskich, Pogórza Szydłowskiego i Niecki Połanieckiej. Jest to teren o bardzo urozmaiconej rzeźbie i silnie zalesiony - lasy stanowią ok. 55%, a użytki rolne ok. 40%.

  • Ruszcza

    [~ 18.7 km] Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Zabytkowy park w miejscowości Ruszcza z licznymi drzewami pomnikowymi, dębami, grabami i lipami.

  • Zamczysko Turskie

    [~ 18.7 km] Rezerwaty przyrody

    starodrzew lipowy

  • Solecko-Pacanowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 21.2 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Dominują zbiorowiska nieleśne, torfowiskowe, łąkowe . Lasy o charaterze naturalnym rosną na siedliskach borów sosnowych, mieszanych. Porastają również zbiorowiska bagiennego boru trzcinkowego, subkontynentalnego boru świeżego i boru mieszanego, a także zarośla krzewiste z tarniną i leszczyna. Brzegi licznych stawów i doliny rzeczne wchodzą w skład biocenoz łąkowo-bagiennych.

  • Chmielnicko-Szydłowski Obszar Chronionego Krajobrazu

    [~ 24.8 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar o charakterze rolniczym. Pod względem siedliskowym przeważają bory sosnowe i bory mieszane, sporadycznie wystłpują fragmenty borów trzcinkowych, olsów i łęgów. Na rędzinach jurajskich wykształcia sił bogata postać subkontynentalnego boru mieszanego, przechodząca miejscami w grąd wysoki i świetlistą dąbrowę. Ważnym elementem szaty roslinnej są zbiorowiska nieleśne, głównie torfowiska. Ważne zabytki o znaczeniu krajowym. Pozostałości budownictwa rezydencjalnego.

  • Cisowsko-Orłowiński Park Krajobrazowy

    [~ 27.9 km] Parki krajobrazowe

    Park należy do Zespołu Parków Krajobrazowych Gór Świętokrzyskich.Zespół Parków Krajobrazowych Gór Świętokrzyskich położony jest na obszarze Wyżyny Kielecko-Sandomierskiej w północnej Małopolsce. Obejmuje on wraz ze Świętokrzyskim Parkiem Narodowym najwyższe wzniesienie Gór Świętokrzyskich (do 612 m n.p.m.), do których należą pasma: Jeleniowskie, Orłowińskie, Cisowskie, Oblęgorskie, części grzbietów i pasm Klonowskiego, Sieradowickiego i Pokrzywańskiego oraz denudacyjne garby Wzgórz Suchedniowskich i Kołomańskich. Rzeźba terenu Parków jest bardzo urozmaicona, z dużą liczbą garbów denudacyjnych, kotlin i dolin o charakterze przełomów.Osobliwością Parków na skalę europejską są naturalne odsłonięcia skał osadowych, zawierających bogate i dobrze zachowane szczątki organiczne.CISOWSKO-ORŁOWIŃSKI PARK KRAJOBRAZOWY położony jest na Wyżynie Kielecko -Sandomierskiej w obrębie Pasm: Orłowińskiego, Cisowskiego i Ociesęckiego oraz Wzgórz Bardziańskich. Lasy zajmują 63% parku i charakteryzują się dużym zróżnicowaniem siedliskowym - od boru suchego do olsu. Konsekwencją tej różnorodności jest bogactwo zespołów roślinnych, tak roślinności leśnej (15 zespołów) jak i torfowiskowej. W lasach dominują lasy mieszane wyżynne, bory i lasy świeże oraz bory mieszane. We florze występuje 47 gatunków objętych ochroną w tym m.in. rzadkie gatunki widłaków, wierzba borówkolistna, pełnik europejski, rosiczki i liczne storczyki. W lasach znajdują się ostoje zwierzyny: jeleni, saren, dzików borsuków. Na terenie bagien i torfowisk żyją ptaki wodno-błotne m.in. czarne bociany. W granicach parku występują jedyne w Górach Świętokrzyskich odsłonięcia intruzywnych skał wulkanicznych - diabazów i lamprofirów.

  • Szczytniak

    [~ 28.4 km] Rezerwaty przyrody

    gołoborze z wkraczającym na nie zbiorowiskami roślinnymi fragmenty puszczy bukowo-jodłowej

  • Góra Jeleniowska

    [~ 28.9 km] Rezerwaty przyrody

    obszar rumowisk skalnych typu gołoborza, ostańcowych skałek i rozwalisk oraz naturalnych zbiorowisk leśnych bukowo-jodłowych.

  • Zamczysko

    [~ 29.4 km] Rezerwaty przyrody

    pierwotny las mieszany

  • OChK - otulina Jeleniowskiego PK

    [~ 29.9 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar pokrywa się z zasięgiem dawnej otuliny Parku i obejmuje tereny o dużych walorach przyrodniczo-krajobrazowych, których ochrona zapewni zachowanie cennych walorów parku krajobrazowego.

  • Jeleniowski Park Krajobrazowy

    [~ 30.2 km] Parki krajobrazowe

    Park należy do Zespołu Parków Krajobrazowych Gór Świętokrzyskich.Zespół Parków Gór Świętokrzyskich położony jest na obszarze Wyżyny Kielecko-Sandomierskiej w północnej Małopolsce. Obejmuje on wraz ze Świętokrzyskim Parkiem Narodowym najwyższe wzniesienie Gór Świętokrzyskich (do 612 m n.p.m.), do których należą pasma: Jeleniowskie, Orłowińskie, Cisowskie, Oblęgorskie, części grzbietów i pasm Klonowskiego, Sieradowickiego i Pokrzywańskiego oraz denudacyjne garby Wzgórz Suchedniowskich i Kołomańskich. Rzeźba terenu Parków jest bardzo urozmaicona, z dużą liczbą garbów denudacyjnych, kotlin i dolin o charakterze przełomów.Osobliwością Parków na skalę europejską są naturalne odsłonięcia skał osadowych, zawierających bogate i dobrze zachowane szczątki organiczne.JELENIOWSKI PARK KRAJOBRAZOWY jest najmniejszym z parków Zespołu i obejmuje swoimi granicami Pasmo Jeleniowskie z najwyższymi wzniesieniami Górą Jeleniowską (535 m n p m), Szczytniakiem (554 m n p m), Górą Witosławską (488 m n p m) i Wesołówką (468 m n p m) oraz Dolinę Słupiańską, fragmenty Pasma Pokrzywiańskiego i przełomowej doliny Dobruchny i Pokrzywianki.Krajobraz parku jest typowo leśny. Lasy porastają malownicze wzgórza Pasma Jaleniowskiego i zajmują 63% powierzchni parku. Większość z nich to lasy jodłowo - bukowe. W runie leśnym występuje 28 gatunków roślin chronionych i 10 gatunków rzadkich m. in. lilia złotogłów, storczyk plamisty, wawrzynek wilczełyko, tojad dzióbaty, kilka gatunków widłaków. Na zboczach wąwozów z wychodniami skał dewońskich występują murawy i zarośla kserotermiczne z specyficzną florą ciepłolubną (rojnik pospolity, aster gawędka, kocanki piaskowe, dzwonek syberyjski i inne.Do osobliwości parku należą ciekawe formy skalne na wychodniach skał kwarcytowych na Górze Jeleniowskiej, oraz rumoszowe blokowiska kwarcytowe o charakterze małych gołoborzy.

  • Małe Gołoborze

    [~ 30.2 km] Rezerwaty przyrody

    obszar dawnego gołoborza wychodnie skał kambryjskich starodrzew bukowo-jodłowy z drzewami pomnikowymi

  • Szaniecki Park Krajobrazowy

    [~ 31.1 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest we wschodniej części Niecki Nidziańskiej i obejmuje środkową część Garbu Pińczowskiego, fragment Płaskowyżu Szanieckiego, Działów Połanieckich, i Niecki Soleckiej. W północnej części parku rzeźba terenu jest mało urozmaicona, płaska, lekko pochylona na wschód. Na monotonnej powierzchni Płaskowyżu gdzieniegdzie występują małe dolinki i kotlinki, lejki i studnie, a na granicy z Garbem Pińczowskim wyraźny próg tektoniczny w postaci rozległej, zabagnionej doliny, będącej pozostałością dawnego koryta Nidy. Południowa część parku ma bardzo urozmaiconą rzeźbę, z licznymi wzgórzami, których wysokości dochodzą do 330m n.p.m.oraz wąwozami lessowymi i suchymi dolinami. Na terenie parku występują zjawiska krasowe w postaci zapadlisk o głębokości do 10 m i średnicy kilkudziesięciu metrów, studni, małych kotlinek i jeziorek krasowych.Warunki siedliskowe występujące na tym terenie, a zwłaszcza obecność w glebie węglanu wapnia spowodowały iż dominującym w parku typem roślinności jest ciepłolubna roślinność kserotermiczna. Lasy występują sporadyczne w postaci niewielkich fragmentów i zajmują poniżej 10% powierzchni. Do cenniejszych zbiorowisk parku należy zaliczyć murawy stulisza miotłowego i ostnicy włosowatej, bardzo zbliżone do roślinności ostnicowych stepów euroazjatyckich, występujących na Krymie, Ukrainie, i na Nizinie Pannońskiej. W bezodpływowych dolinkach , między kserotermicznymi pagórami występują charakterystyczne dla Ponidzia, węglanowe torfowiska z licznymi roślinami rzadkimi i chronionymi: listerą jajowatą, kruszczykiem błotnym, storczykiem szerokolistnym, plamistym, drobnokwiatowym. W nielicznych lasach, głównie liściastych typu grądu, rosną: lilia złotogłów, miłek wiosenny, pluskwica europejska, okrzyn szerokolistny, widłak goździsty.Fauna parku jest bogata, choć nie do końca zbadana. Wśród ssaków na uwagę zasługują nietoperze (nocek duży, nocek wąsatek, mroczek późny, gzcek szary i inne), wśród ptaków: bocian czarny, błotniak stawowy, jastrząb, myszołów, pustułka, sójka pełzacz leśny, z płazów i gadów występują wszystkie gatunki krajowe z wyjątkiem rzadkich traszek.