Mapa Ludwików

97-400 Ludwików

Ludwików w Google Earth

Pobliskie miejscowości

Rejony chronione w okolicy

  • Łuszczanowice

    [~ 18.6 km] Rezerwaty przyrody

    lasy jodłowe na krawędzi Wyżyny Małopolskiej

  • Chrząstowsko-Widawski OChK

    [~ 23.5 km] Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar obejmuje doliny rzek Widawki i Chrząstawy wraz z terenami przyległymi.

  • Dęby w Meszczach

    [~ 25.3 km] Rezerwaty przyrody

    zbiorowiska o charakterze naturalnym - grąd i bór mieszany z pomnikowymi drzewami; bogata fauna i flora

  • Grabica

    [~ 27.8 km] Rezerwaty przyrody

    Kompleks śródleśnych torfowisk przejściowych i niskich oraz eutroficznych bagien z udziałem licznych gatunków roślin chronionych.

  • Murowaniec

    [~ 30.6 km] Rezerwaty przyrody

    las mieszany z dużym udziałem jodły (Abies alba)

  • Molenda

    [~ 31.2 km] Rezerwaty przyrody

    naturalne zespoły leśne z jodłą (Abies alba)

  • Meszcze

    [~ 32.2 km] Rezerwaty przyrody

    drzewostan lipy drobnolistnej (Tilia cordata) w otoczeniu monokultur sosnowych

  • Wolbórka

    [~ 33.8 km] Rezerwaty przyrody

    źródliska rzeki Wolbórki porośnięte olsem i łęgiem jesionowo-olszowym

  • Las Jabłoniowy

    [~ 34 km] Rezerwaty przyrody

    fragment lasu z dzikimi gatunkami drzew i krzewów owocowych, a szczególnie jabłoni leśnej i gruszy pospolitej

  • Korzeń

    [~ 34.8 km] Rezerwaty przyrody

    Torfowisko o charakterze przejściowym z dobrze zachowanymi fitocenozami olsu torfowego i porzeczkowego.

  • Park Krajobrazowy Międzyrzecza Warty i Widawki

    [~ 35.1 km] Parki krajobrazowe

    Obszar Parku położony jest w centralnej części Niziny Południowowielkopolskiej, w Kotlinie Sieradzkiej i Szczercowskiej. Głównym przedmiotem ochrony jest wyjątkowo urozmaicony krajobrazowo i cenny przyrodniczo węzeł hydrograficzny rzeki Warty i jej dopływów Oleśnicy i Widawki. Rzeźba parku wyróżnia się na tle monotonnego krajobrazu nizinnego terenów sąsiadujących. Warta na niektórych odcinkach płynie zakolami tworząc starorzecza, zbocza jej doliny są miejscami wysokie i strome (do 45 m wys.), z systemem teras, bocznych dolinek i parowów, w których dnach płyną wody licznych żródeł. Gdzieniegdzie występują odkrywki wapieni jurajskich. Oprócz walorów widokowych obszar parku posiada duże walory przyrodnicze. Lasów jest mało, zajmują one zaledwie 21% powierzchni parku. Są to głównie monokultury sosnowe, zachowały się także małe fragmenty borów mieszanych, łęgów olszowych, borów bagiennych, grądów. Niezwykle cenne są zbiorowiska nieleśne o charakterze naturalnym i półnaturalnym Występują tu ciekawe zespoły łąkowe, bagienne, szuwarowe i wodne. Na podłożu wapiennym wykształciły się murawy kserotermiczne oraz zarośla tarniny z ligustrem i berberysem. Na torfowiskach rosną rośliny objęte ochroną jak: rosiczka okrągłolistna, kruszczyk szerokolistny, bagno zwyczajne, widłaki oraz inne jak żurawina błotna, liczne gatunki mchów. W rozlewiskach rzecznych spotyka się grążele żółte i grzybienie białe. W faunie parku przeważają głównie zwierzęta związane z siedliskami nieleśnymi - łąkami, i wodami. Nad brzegami rzek i rozlewisk żyją wydry i bobry, są to również doskonałe ostoje dla ptaków wodno - błotnych, takich jak: żuraw, derkacz, rycyk, zimorodek, czajka, błotniak łąkowy, krzyżówka, zimorodek.

  • Jodły Łaskie

    [~ 35.5 km] Rezerwaty przyrody

    stanowisko jodły pospolitej (Abies alba) przy północnej granicy zasięgu

  • Winnica

    [~ 36.2 km] Rezerwaty przyrody

    Odkrywka margla jurajskiego z murawami i zaroślami kserotermiczne z rzadkimi gatunkami roślin

  • Lubiaszów

    [~ 37.4 km] Rezerwaty przyrody

    bogaty las grądowy z jodłą (Abies alba)

  • Sulejowski Park Krajobrazowy

    [~ 38.2 km] Parki krajobrazowe

    Park położony jest nad środkową Pilicą, na terenie trzech jednostek fizyczno - geograficznych: Równiny Piotrkowskiej, Wzgórz Radomszczańskich i Wzgórz Opoczyńskich. W granicach parku znajduje się fragment doliny rzeki Pilicy oraz zbiornik Sulejowski wraz z cennymi przyrodniczo i krajobrazowo terenami przyległymi. Dolinę Pilicy znajdującą się w granicach parku charakteryzuje mało zmieniony krajobraz a towarzyszące jej wysoczyzny - dobrze zachowana szata roślinna z fragmentami puszczańskiej przyrody. W lasach parku stwierdzono obecność 14 zespołów leśnych i zaroślowych, występują tu również ciekawe zbiorowiska łąkowe i torfowiskowe oraz murawy piaszczyste i nawapienne. Na terenie parku znaleziono 35 gatunków roślin podlegających całkowitej ochronie i 15 gatunków objętych ochroną częściową m.in. długosza królewskiego, zimoziół północny, widłak wroniec i wiele odmian storczyków. Najcenniejsze fragmenty Puszczy Pilickiej chronione są w licznych rezerwatach ( 10 rezerwatów na terenie parku i otuliny).Bardzo, unikatowa fauna parku należy do najcenniejszych i najlepiej zbadanych w Polsce środkowej. Odnotowano obecność 39 gatunków ssaków, m.in. wilka, bobra, jenota, wydry i łosia. W wodach Zbiornika Sulejowskiego, rzeki Pilicy i dopływów żyje 35 gatunków ryb i krągłoustych, z których dwa gatunki- minóg ukraiński i koza złotawa znajduje się w Czerwonej Księdze zwierząt rzadkich i zagrożonych wyginięciem. Spotyka się tutaj również 12 gatunków płazów i 5 gatunków gadów, w tym 12 chronionych, np. ropucha paskówka. Rozbudowana sieć hydrograficzna oraz rozległe kompleksy leśne parku przyciągają wiele gatunków ptaków. Żyją tu bociany czarne, orzechówki, siniaki, muchołówki, mysikróliki, jarząbki, dzięcioły, myszołowy i jastrzębie. Nad Pilicą i jej dopływami występuje, m.in. perkoz rdzawoszyi, bąk, cyraneczka, płaskonos, gągoł, mewa mała, rybitwa. Piękno naturalnego krajobrazu parku dopełniają cenne zabytki architektury, np. Opactwo Cystersów w Sulejowie-Podklasztorzu, ruiny zamku w Majkowicach i Bąkowej Górze.