Gmina Nowa Słupia

Rejony chronione

  • Góra Jeleniowska

    Rezerwaty przyrody

    obszar rumowisk skalnych typu gołoborza, ostańcowych skałek i rozwalisk oraz naturalnych zbiorowisk leśnych bukowo-jodłowych.

  • Wąwóz w Skałkach

    Rezerwaty przyrody

    odsłonięcia dolomitów środkowodewońskich

  • Szczytniak

    Rezerwaty przyrody

    gołoborze z wkraczającym na nie zbiorowiskami roślinnymi fragmenty puszczy bukowo-jodłowej

  • Jeleniowski Park Krajobrazowy

    Parki krajobrazowe

    Park należy do Zespołu Parków Krajobrazowych Gór Świętokrzyskich.Zespół Parków Gór Świętokrzyskich położony jest na obszarze Wyżyny Kielecko-Sandomierskiej w północnej Małopolsce. Obejmuje on wraz ze Świętokrzyskim Parkiem Narodowym najwyższe wzniesienie Gór Świętokrzyskich (do 612 m n.p.m.), do których należą pasma: Jeleniowskie, Orłowińskie, Cisowskie, Oblęgorskie, części grzbietów i pasm Klonowskiego, Sieradowickiego i Pokrzywańskiego oraz denudacyjne garby Wzgórz Suchedniowskich i Kołomańskich. Rzeźba terenu Parków jest bardzo urozmaicona, z dużą liczbą garbów denudacyjnych, kotlin i dolin o charakterze przełomów.Osobliwością Parków na skalę europejską są naturalne odsłonięcia skał osadowych, zawierających bogate i dobrze zachowane szczątki organiczne.JELENIOWSKI PARK KRAJOBRAZOWY jest najmniejszym z parków Zespołu i obejmuje swoimi granicami Pasmo Jeleniowskie z najwyższymi wzniesieniami Górą Jeleniowską (535 m n p m), Szczytniakiem (554 m n p m), Górą Witosławską (488 m n p m) i Wesołówką (468 m n p m) oraz Dolinę Słupiańską, fragmenty Pasma Pokrzywiańskiego i przełomowej doliny Dobruchny i Pokrzywianki.Krajobraz parku jest typowo leśny. Lasy porastają malownicze wzgórza Pasma Jaleniowskiego i zajmują 63% powierzchni parku. Większość z nich to lasy jodłowo - bukowe. W runie leśnym występuje 28 gatunków roślin chronionych i 10 gatunków rzadkich m. in. lilia złotogłów, storczyk plamisty, wawrzynek wilczełyko, tojad dzióbaty, kilka gatunków widłaków. Na zboczach wąwozów z wychodniami skał dewońskich występują murawy i zarośla kserotermiczne z specyficzną florą ciepłolubną (rojnik pospolity, aster gawędka, kocanki piaskowe, dzwonek syberyjski i inne.Do osobliwości parku należą ciekawe formy skalne na wychodniach skał kwarcytowych na Górze Jeleniowskiej, oraz rumoszowe blokowiska kwarcytowe o charakterze małych gołoborzy.

  • Małe Gołoborze

    Rezerwaty przyrody

    obszar dawnego gołoborza wychodnie skał kambryjskich starodrzew bukowo-jodłowy z drzewami pomnikowymi

  • OChK - otulina Cisowsko-Orłowińskiego PK

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar pokrywa się z zasięgiem dawnej otuliny Parku i obejmuje tereny o dużych walorach przyrodniczo-krajobrazowych, których ochrona zapewni zachowanie cennych walorów parku krajobrazowego.

  • OChK - otulina Chęcińsko - Kieleckiego PK

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar pokrywa się z zasięgiem dawnej otuliny Parku i obejmuje tereny o dużych walorach przyrodniczo-krajobrazowych, których ochrona zapewni zachowanie cennych walorów parku krajobrazowego.

  • Świętokrzyski Park Narodowy

    Parki narodowe

    Park powstał w celu ochrony najstarszych gór w Polsce i jednocześnie należy do najstarszych parków narodowych w kraju. Starania o ochronę przyrody Gór Świętokrzyskich podjęto już w 1909 r., co było podyktowane pilną potrzebą przeciwdziałania intensywnej eksploatacji lasów Puszczy Jodłowej. W 1920 r. na Górze Chełmowej został utworzony pierwszy rezerwat obejmujący naturalne stanowisko modrzewia. Z czasem przybyły kolejne rezerwaty - na południowym stoku Łysej i w rejonie Łysicy, które stały się podstawą dla późniejszego utworzenia parku narodowego.Obszar Parku obejmuje najwyższe pasmo Gór Świętokrzyskich - Łysogóry, z najwyższym wzniesieniem Łysicą (612 m n.p.m.) i Łysą Górą (593 m n.p.m.), wschodnią część Pasma Klonowskiego, część Pasma Pokrzywiańskiego (z Górą Chełmową) oraz fragmenty przylegających dolin. Góry Świętokrzyskie należą do najstarszych formacji geologicznych. Zbudowane są z piaskowców, łupków i kwarcytów ery paleozoicznej. Osobliwością są gołoborza - niewielkie podszczytowe powierzchnie pokryte blokami skalnymi powstałymi w wyniku spękania skał piaskowcowych i kwarcytowych, pozbawione roślinności zielnej.Znaczne zróżnicowanie podłoża, ukształtowanie powierzchni i specyficzne warunki klimatyczne wywarły duży wpływ na szatę roślinną Parku. W jej składzie dają się wyróżnić gatunki charakterystyczne dla roślinności górskiej, północnej, pontyjskiej, środziemnomorskiej i atlantyckiej. Szczytowe, kamieniste partie Pasma Łysogór pokryte są drzewostanami jodłowymi, natomiast niższe partie zajmują lasy mieszane jodłowo-bukowe z domieszką jaworu. W dolinie Wilkowskiej - obok jodły, buka, dębu - występuje na znacznych powierzchniach sosna, a na Górze Chełmowej rosną skupiska modrzewia polskiego. Osobliwą roślinnością charakteryzują się gołoborza, gdzie obok wdzierającej się między głazy jarzębiny, rozwija się flora złożona z wątrobowców, porostów i mchów.Wśrod roślin występujących na terenie Parku wiele podlega szczególnej ochronie, np. śnieżyczka przebiśnieg, wawrzynek wilczełyko, lilia złotogłów, storczyki czy goryczka wąskolistna.Bogaty jest świat zwierząt. Z ssaków spotkać można dziki, sarny, borsuki, kunę. Fauna ptaków liczy ponad 100 gatunków. Żyją tu również interesujące zwierzęta bezkręgowe, np. reliktowe gatunki ślimaków.Na terenie Świętokrzyskiego Parku Narodowego istnieje szereg zabytków architektury. Najbardziej znane są zespoły klasztorne w Świętej Katarzynie i na Świętym Krzyżu. W 1954 roku zostało otwarte na Świętym Krzyżu Muzeum Przyrodnicze

  • Kałków- Wióry

    Stanowiska dokumentacyjne

    Stanowisko paleontologiczne w skałach z triasu

  • Szerzawy Sitki

    Stanowiska dokumentacyjne

    Wąwóz z odsłonięciami skalnymi z dewonu.