Gmina Dmosin

Rejony chronione

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Lasy gminy Głowno

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Chronionego Krajobrazu Lasy gminy Głowno leży w północno-wschodniej części województwa łódzkiego, na terenie gminy Głowno. Obejmuje kompleksy leśne rozciągające się wzdłuż dolin rzek Mrogi i Mrożycy.

  • Zabrzeźnia

    Rezerwaty przyrody

    las grądowy z udziałem jodły pospolitej (Abies alba) na północnej granicy zasięgu

  • Kwaśna Buczyna

    Rezerwaty przyrody

    Las bukowo-dębowy o naturalnych cechach

  • Parowy Janinowskie

    Rezerwaty przyrody

    Fragment lasu bukowego z kompleksem erozyjnych parowów charakterystycznych dla strefy krawędziowej Wzniesień Łódzkich.

  • Bukowiec

    Rezerwaty przyrody

    buczyna karpacka z bukiem (Fagus silva tica) poza granicą jego zasięgu oraz owocującymi okazami bluszczu pospolitego (Hedera helix)

  • Górna Mrożyca

    Zespoły przyrodniczo-krajobrazowe

    Obszar naturalnej doliny Mrożycy w górnym biegu rzeki oraz otaczające je wzniesienia porośnięte lasami i łąkami.

  • Obszar Chronionego Krajobrazu Mrogi i Mrożycy

    Obszary chronionego krajobrazu

    Obszar Mrogi i Mrożycy położony jest w południowo - zachodniej części województwa, obejmuje źródliskowe i górne partie dolin rzecznych wraz z przyległymi terenami rolno-leśnymi. Cały obszar należy do mezoregionu Wyżyny Łódzkiej i charakteryzuje się bardzo urozmaiconą rzeźbą. Strome zbocza dolin, dolinki boczne, parowy i niecki pokryte są częściowo lasami.Na tym terenie występuje cały szereg pomników przyrody. Stanowią je okazałe drzewa - dęby szypułkowe i lipy drobnolistne oraz głazy narzutowe.W szacie roślinnej dominują łąki z niewielkimi fragmentami lasów łęgowych (uroczyska Pustułka, Koluszki, Rogów, Kołacin i Kołacinek). Na uwagę zasługuja również płaty muraw kserotermicznych pod Rogowem.

  • Park Krajobrazowy Wzniesień Łódzkich

    Parki krajobrazowe

    Park obejmuje północną krawędź Wzniesień Łódzkich. W przeszłości nałożyły się tutaj efekty działalności akumulacyjnej i spiętrzającej lądolodów skandynawskich oraz rezultaty procesów erozyjno-denudacyjnych. W efekcie powstało wiele malowniczych parowów i wąwozów o stromych ścianach. Sieć hydrograficzna Parku jest dobrze rozwinięta, urozmaicona i posiada charakter naturalny. Najważniejszym w regionie łódzkim węzłem hydrologicznym jest kulminacja o wys. 284 m n.p.m., gdzie biorą początek liczne rzeki i strumienie: Bzura i jej dopływy oraz dopływy Warty i Pilicy. Park leży w północnej części krainy środkowopolskich wysoczyzn w zasięgu geograficznego występowania jodły, buka, jawora i świerka. Występuje tu ponad 60 gatunków drzew i krzewów, 15 gatunków roślin chronionych, w tym bluszcz pospolity, lilia złotogłów, naparstnica zwyczajna, rosiczka okrągłolistna, wawrzynek wilczełyko. Szereg gatunków jest bardzo cennych dla flory lokalnej, przede wszystkim gatunki występujące na torfowiskach, łąkach w dolinach rzek i w wilgotnych lasach. Największym i najcenniejszym pod względem przyrodniczym kompleksem leśnym jest 1200-hektarowy Las Łagiewnicki, chroniący między innymi najstarsze na terenie parku 200-letnie drzewostany dębowe. Najmniej przekształcone biocenozy leśne spotykamy w strefach źródliskowych, w górnych odcinkach Mrożycy, Grzmiącej, Młynówki i Moszczenicy. Na terenie Parku znajduje się rezerwat przyrody Struga Dobieszkowska.

  • Źródła Borówki

    Rezerwaty przyrody

    zbiorowisko grądu, boru mieszanego i sosnowego, swoiste cechy krajobrazu

  • Doliska

    Rezerwaty przyrody

    las mieszany z udziałem jodły (Albiea alba) poza granicą jej zasięgu